ΧΟΡΗΓΟΙ

Πως ξεκινήσατε την Αστρονομία;


Πότε και πως ξεκινήσατε την ενασχόληση σας με την Αστρονομία;


Γράφει ο Δημήτρης Νικολαΐδης: Θυμάμαι τον εαυτό μου πιτσιρικά 10 χρονών το 1969, όταν τον Ιούλιο εκείνου του χρόνου γινόταν μεγάλος θόρυβος για την αποστολή Απόλλων 11 με στόχο την προσελήνωση των πρώτων ανθρώπων στον δορυφόρο μας.


Ο "θόρυβος" βεβαίως γινόταν κυρίως από τις εφημερίδες και τα ραδιόφωνα, γιατί τότε τηλεοράσεις υπήρχαν ελάχιστες στην χώρα μας. Συμπτωματικά λοιπόν ένα απόγευμα το μάτι μου έπεσε στο άρθρο της εφημερίδας που διάβαζε ο πατέρας μου με θέμα την αποστολή Απόλλων 11. Αυτό ήταν. Τράβηξα στην κυριολεξία την εφημερίδα από τα χέρια του εμβρόντητου πατέρα μου και άρχισα να ρουφάω το άρθρο. Ακολούθησε καταιγισμός ερωτήσεων στον πατέρα μου, γιατί η Σελήνη είναι δορυφόρος μας και όχι ένα σώμα σαν την Γη, γιατί περιστρέφεται γύρω απ΄εμάς, γιατί άλλοτε έχουμε Πανσέληνο και άλλοτε καθόλου φεγγάρι, γιατί έχει η Σελήνη σκοτεινή πλευρά, τί υπάρχει πάνω στην Σελήνη και γιατί θέλουμε οι άνθρωποι να πάμε εκεί. Ο πατέρας μου με κοίταζε με ανοικτό το στόμα έκπληκτος προφανώς για την αντίδραση μου. Προσπάθησε πραγματικά να μου δώσει όσες περισσότερες απαντήσεις μπορούσε, προσπαθώντας παράλληλα να αποφύγει τις κακοτοπιές σημείων και θεμάτων για τα οποία δεν γνώριζε λεπτομέρειες (τώρα που το σκέφτομαι καλά έκανε) αλλά οι απαντήσεις του δεν με κάλυψαν.


Κάποια στιγμή αφού είχαν περάσει 2 ή 3 ώρες δεν θυμάμαι κάτω από την ασφυκτική πίεση μου με την υποβολή συνεχόμενων ερωτήσεων σηκώθηκε και μου είπε "πάω να κάνω ένα τηλεφώνημα και έρχομαι". Πλήρης απογοήτευση και αγανάκτηση από πλευράς μου προφανώς σκεπτόμενος και συμπεραίνοντας ότι ήθελε να με αποφύγει ή δεν μπορούσε πλέον να απαντήσει στα ερωτήματα μου. Γύρισε μετά από 10 λεπτά περίπου και μου είπε "κάνε υπομονή ως αύριο το βράδυ που θα πάμε σε κάποιον που θα σου απαντήσει σε όλα σου τα ερωτήματα και θα σου δείξει και κάτι". Εντάξει είπα από μέσα μου κατάφερε να "ξεγλιστρήσει".

Το επίμαχο βράδυ επιτέλους έφτασε αλλά ποιά η έκπληξη μου και η σαστιμάρα μου όταν φτάσαμε στο σπίτι του "κάποιου" που δεν ήταν άλλος από τον κουμπάρο του πατέρα μου και νονό της αδερφής μου. Αυτόν τον άνθρωπο τον γνώριζα σαν ένα εξαίρετο καθηγητή της Ιστορίας και παράλληλα ένα λαμπρό ζωγράφο με πολές εκθέσεις σε γκαλερί και τιμητικές διακρίσεις στα έργα της ζωγραφικής του. Καθίσαμε λοιπόν και ο πατέρας μου του εξήγησε το λόγο της επίσκεψης μας. Το πρόσωπο του Κου Σπύρου φωτίστηκε μονομιάς και ένα πλατύ χαμόγελο σχηματίστηκε μαζί με ένα ακτινοβολών αίσθημα ικανοποίησης. "Λοιπόν τι θέλεις να σου εξηγήσω", με ρώτησε.


Χωρίς να πάρω ανάσα άρχισα να του υποβάλλω τις ίδιες και περισσότερες ερωτήσεις με αυτές που είχα κάνει το προηγούμενο απόγευμα στο πατέρα μου. Γέλασε και μου είπε "σίγα-σιγά Δημήτρη, ένα-ένα θα με ρωτάς και θα σου απαντώ, αν έχεις απορία θα την λύνουμε και μετά θα πηγαίνουμε στο επόμενο ερώτημα". Δεν θυμάμαι πραγματικά πόσες ώρες πέρασαν κάτω από την ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ , (Κο Σπύρο σε ευχαριστώ για άλλη μια φορά στην ζωή μου και πιστεύω ότι απο εκεί ψηλά που βρίσκεσαι θα βλέπεις καλύτερα τα θαυμαστά ουράνια αντικείμενα) λύνοντας μου όλες τις απορίες με απλό, κατανοητό για την ηλικία μου τρόπο αλλά παράλληλα αυστηρά επιστημονικό, όταν άκουσα την φωνή του πατέρα μου να μου λέει "δεν νομίζεις ότι ήρθε η ώρα να φύγουμε;". Η επεμβαση του Κου Σπύρου υπήρξε άμμεση και καταλυτική "Μα όχι Γιάννη απευθυνόμενος στον πατέρα μου, δεν έδειξα του Δημήτρη ακόμα το καλύτερο, μείνετε λίγο ακόμα δεν πειράζει, έτσι κι αλλιώς δεν έχει αύριο σχολείο". Σηκώθηκε απο την καρέκλα του και πήγε προς ένα περίεργο μηχάνημα που είχε μέσα στο γραφείο του, το οποίο πολλές φορές είχα αντικρύσει αλλά δεν του είχα δώσει σημασία. Το "μηχάνημα" αποτελείτο από ένα σωλήνα που ήταν στηριγμένος σε ένα άλλο κάθετο σωλήνα μεγαλύτερης διαμέτρου και είχε κάτι περίεργα χερούλια γύρω του. "Ελα να με βοηθήσεις να το βγάλουμε στην αυλή" μου είπε. Σηκώθηκα γεμάτος απορία για το τι έκανε αυτό το μηχάνημα και γιατί έπρεπε να το βγάλουμε έξω στην αυλή. "Προσεκτικά μου είπε μήν χτυπήσει πουθενά". Το βγάλαμε επιτέλους στην αυλή και ο Κος Σπύρος έσκυψε αμέσως από πάνω του και κοιτώντας μέσα από μια μικρή τρυπούλα γύριζε τα χερούλια σαν να προσπαθούσε να ρυθμίσει κάτι, ανεβάζοντας και στρέφοντας το πάνω σωλήνα προς την κατεύθυνση του ουρανού. Αφού τελείωσε αυτό που ήθελε να κάνει μου λέει "έλα να δείς".

Θεέ μου τι ήταν αυτό που είδα μέσα από εκείνη την μικρή τρυπούλα. Η Σελήνη όπως δεν την είχα ξαναδεί ποτέ μου, φάνταζε να ήταν μπροστά μου και απλώνοντας το χέρι μου θα μπορούσα να την ακουμπήσω, ή αν μετακινούσα τα πόδια μου θα ήταν δυνατό να περπατήσω σε κάποιον από τους κρατήρες της ή τις θάλασσες της.


Αποσβολωμένος έμεινα να κοιτάζω μέσα από την μικρή τρυπούλα ώρα ατελείωτη πότε τους κρατήρες και πότε τις θάλασσες της Κυρίας της Νύχτας, ώσπου η οικεία ζεστή φωνή του Κου Σπύρου αντήχησε στα αυτιά μου "Κάτσε θέλω να σου δείξω και κάτι άλλο". Τι άλλο θα μου δείξει αναρωτήθηκα που να είναι ομορφότερο από αυτό που αντικρύζω. Εσκυψε πάλι πάνω από το "μηχάνημα" και άρχισε να το μετακινεί προς την αντίθετη κατεύθυνση αυτή την φορά και όταν έφτασε στο επιθυμητό αποτέλεσμα μου λεέι πάλι "δες". Αυτή την φορά το σοκ ήταν μεγαλύτερο, εντονώτερο αλλά και τα συναισθήματα μου ανάμικτα. Στα μάτια μου απλωνόταν ολόλαμπρος ο βασιλιάς των θεών ο Δίας μαζί με τους πιστούς του ακόλουθους τα 4 φεγγάρια του όπως μου εξήγησε. Περάσανε 5 λεπτά περίπου "καρφωμένος" πάνω στο "μηχάνημα" να θαυμάζω τον Δία, όταν η φωνή του με ρωτάει "ξέρεις πως το λένε αυτό μέσα από το οποίο βλέπεις;"


Στην αρνητική απάντηση μου απαντά ,"ΤΗΛΕΣΚΟΠΙΟ και είναι το μέσο το οποίο χρησιμοποιούν οι επιστήμονες αλλά και οι ερασιτέχνες αστρονόμοι για να παρατηρούν και να μελετούν τα αντικείμενα του έναστρου ουρανού. Σου εύχομαι ολόψυχα να γίνεις Αστρονόμος ώστε να μπορείς και εσύ να παρατηρείς να μελετάς και να θαυμάζεις όλα αυτά τα υπέροχα αντκείμενα που βρίσκονται εκεί πάνω", χαρίζοντάς μου ταυτόχρονα ένα βιβλίο με τον τίτλο "ΣΥΜΠΑΝ". Αστρονόμος (επαγγελματικά) δεν έγινα αλλά από εκείνο το υπέροχο βράδυ ξεκίνησε η ενασχόληση μου με την Αστρονομία.

Ηταν 13 Ιουλίου του 1969 και η ώρα ήταν 01.00 πμ

 

 

<<site map

Χρόνος εκτέλεσης : 0.128 δευτερόλεπτα