ΧΟΡΗΓΟΙ

Προσωπικές εμπειρίες


 

Είναι πολύ όμορφες οι αστροπαρατηρήσεις, και άλλο τόσο οι ιστορίες που τις συνοδεύουν. Διαβάστε μερικές από αυτές τις όμορφες ιστορίες και ταξιδέψτε μαζί μας στα αστέρια.

 

 


 

Κοινή Παρατήρηση του κομήτη Lulin

του Χρήστου Σωτηρόπουλου

 

Είχα ανεβάσει τον εξοπλισμό από το βράδυ στην ταράτσα για να μην ξυπνήσω την σύζυγο και στις 4 ήμουν στην ταράτσα να βιδώνω τα κιάλια στον τρίποδα.

Μην έχοντας χρησιμοποιήσει αυτά τα κιάλια εδώ και πολύ καιρό (λόγω του τηλεσκοπίου) είχαν κλειδώσει οι βίδες της βάσης και έκαναν το σύστημα δύσχρηστο αλλά και επικίνδυνο για τούμπα.

Κοίταξα ψηλά. Στις 4 το πρωί ο ουρανός δεν έχει την γνώριμη όψη του χειμώνα αλλά σχεδόν αυτή του φθινοπώρου. Κοίταξα τους χάρτες μου και έψαχνα να βρω τον Ζυγό στον ουρανό... τίποτα.... Θεωρητικά εκεί που κοιτούσα υπήρχε ένας αστερισμός αλλά όχι αυτός που έψαχνα. 4.15 και δεν μπορούσα καν να εντοπίσω τον Αντάρη. Λες να είναι αυτός μέσα στην φωτορύπανση της πόλης; Ξανακοίταξα τους χάρτες και μετά τον Ηρακλή. Κάτι πορτοκαλοκόκκινο τρεμόπαιζε στην περιφερειακή μου όραση στα δεξιά! Ωχ! Τόση ώρα δεν κοιτούσα Νότια, αλλά Δυτικά!

Καλή αρχή.... εδώ δεν μπορώ να βρω τον Σκορπιό, σιγά μην βρω τον κομήτη. Γύρισα τα κιάλια 45 μοίρες αριστερά και έβαλα τον Αντάρη στο σκόπευτρο. Αμέσως αναγνώρισα τον Ζυγό πάνω και δεξιά. Σε δευτερόλεπτα εντόπισα τον διπλό και λίγο παραπάνω και αριστερά του τον κομήτη.

Ξανακοίταξα τον χάρτη για να είμαι σίγουρος. Μοιάζει περισσότερο με σφαιρικό σμήνος παρά με κομήτη και θυμίζει πολύ τον Χολμς. Δεν μπόρεσα να διακρίνω καμία ουρά όσο και αν προσπάθησα. Έκανα φωτομετρία στα 19.32 (περίπου 5,2mag). Άφησα να περάσει λίγη ώρα με κλειστά τα μάτια και ξανακοίταξα αλλά ουρά δεν υπήρχε. Ξανακοίταξα τους χάρτες μήπως όντως υπήρχε κάποιο σφαιρικό σμήνος εκεί στον Ζυγό αλλά το NightWatch δεν είχε τίποτα.... πρέπει να είναι ο κομήτης.

Έμεινα να χαζεύω τον νυχτερινό ουρανό μέχρι τις 5. Από τα highlights της βραδιάς ήταν ένας δορυφόρος που πέρασε μπροστά από τον κομήτη και επίσης ανακάλυψα ότι κάτι δεν πάει καλά με τον ηλιακό θερμοσίφωνο γιατί στάζει νερά και κάνει εκκένωση ατμών

 

 


 

 

Deep Sky παρατήρηση 19/1/2009

του Δημήτρη Μανούσου

 

Επιτέλους μετά από πολύ καιρό κάναμε την πρώτη εξόρμηση του έτους. Το εμπόδιο: ο καιρός. Είχαμε πάει επανειλημμένες φορές στο βουνό αλλά φεύγαμε όλο απογοήτευση καθώς δε μας έκανε το χατήρι να καθαρίσει. Αν λάβεις υπόψη και τη Σελήνη είχαμε να κάνουμε παρατήρηση από της 30 Νοεμβρίου. Στην παρέα μας προστέθηκε ένα καινούριο μέλος το οποίο έχει δείξει ραγδαία προσαρμογή και πρόοδο στην παρατήρηση. Το σημείο ήταν το γνωστό στέκι στο χωριό μου Γωνιές σε υψόμετρο 800 μέτρα. Ο ουρανός ήταν μέτριος όσο αφορά τη διαύγεια γιατί είχε αρχίσει να έρχεται Νότος και ο Νότος συνεπάγεται με σκόνη. Με οδηγό πάντα το NSOG είχα βάλει στόχο τον αστερισμό του Περσέα. Είναι η εποχή του μιας και είναι στο Ζενίθ. Πριν ξεκινήσω κάνω ευθυγράμμιση στα κάτοπτρα βάζω τον ανεμιστήρα για να κρυώσει και κοιτάζω τον Ωρίωνα. Βάζω γρήγορα τον 24mm και θαυμάζω το θέαμα. Πρασινωπός με τη χαρακτηριστική ανάγλυφη δομή του, τις σκοτεινές περιοχές κοντά στο τραπέζιο και το αμυδρό κλείσιμο του κύκλου που σχηματίζει. Η παρατήρηση αρχίζει:

      NGC 1003: Γαλαξίας στα 11,4 mag με χαμηλή επιφανειακή λαμπρότητα, μόλις 14,4. Αμυδρός, μακρόστενος με αυξημένη φωτεινότητα στο κέντρο. Όπως ακριβώς τον περιγράφει το NSOG. Η αλήθεια ήταν ότι τον περίμενα ποιο φωτεινό δηλαδή με μεγαλύτερη επιφανειακή λαμπρότητα παρ' ότι το μέγεθός του δεν είναι και τόσο μεγάλο.


      NGC 1023: Γαλαξίας στα 9,3 mag με "λογική" SB 13,1. Εντυπωσιακός. Φωτεινός με μακρόστενο ελλειπτικό σχήμα με έντονο πυρήνα. Το NSOG περιγράφει επίσης μία αμυδρή προεξοχή στα 200Χ αλλά κάτι τέτοιο δεν μπόρεσα να το παρατηρήσω. Έκανα όμως ένα σκιτσάκι για να σας δείξω πώς αποτυπώθηκε περίπου στο μυαλό μου το αντικείμενο.


      NGC 1058: Γαλαξίας στα 11,2 με 13,7 SB. Αμυδρός, κυκλικός, χωρίς παρουσία πυρήνα με ομοιόμορφη λαμπρότητα.


      NGC 1160 & NGC 1161 Ζεύγος γαλαξιών πολύ όμορφο. Ο 1161 είχε κοντά του 2 αστέρια, στρογγυλό σχήμα με αστρικό πυρήνα.


      PK147-2.1 (Minkowski 1-4): Η πρόκληση της βραδιάς. Πλανητικό νεφέλωμα 13,6 mag με φαινόμενο μέγεθος 4''. Το NSOG λέει ότι με δοκιμή ΟΙΙΙ μπορεί να εντοπιστεί. Όντως μόλις βρίσκω το πεδίο αρχίζω τις δοκιμές μέχρι να το εντοπίσω. Πραγματικά μαγευτική αίσθηση να βλέπεις να εμφανίζεται εντονότερο και τα υπόλοιπα αστέρια να εξαφανίζονται με τη βοήθεια του φίλτρου.


      IC 351: Πλανητικό νεφέλωμα 12 mag με 7'' μέγαθος. Κι εδώ το ΟΙΙΙ βοήθησε να εντοπιστεί και να επιβεβαιωθεί. Εδώ μπορώ να πω ότι είχα αρχίσει να διακρίνω ένα μικρό δίσκο.

Ο καιρός είχε αρχίσει να χαλάει και η βραδιά είχε τελειώσει. Οι στόχοι μας ήταν λιγοστοί αλλά ήταν αρκετοί ώστε να "ξεχαρμανιάσουμε" μετά από τόσο καιρό. Εύχομαι καλές παρατηρήσεις σε όλους.

 

 



Μια καλή βραδιά ακόμη...  30/11/2008

του Δημήτρη Μανούσου

 

Ο καιρός τελικά μας έκανε το χατήρι και μας έδωσε την ευκαιρία να κάνουμε μια παρατήρηση την Τετάρτη. Εγώ ήμουν από τη δουλειά λίγο κουρασμένος και δεν είχα και πολύ όρεξη. Μετά από προτροπή του φίλου planetman τελικά μπήκα στον πειρασμό. Είχαμε κάνει κάτι σπασμωδικές παρατηρήσεις τον τελευταίο καιρό αλλά ένιωθα ότι ήθελα κι άλλο. Δεν ήμουν ικανοποιημένος. Φτάνουμε λοιπόν στο καθιερωμένο σημείο περίπου 850 μέτρα υψόμετρο αλλά με πάρα πολύ καλές συνθήκες όσο αφορά τη διαύγεια και seeing. Είχαμε ουρανό 6,3 mag (φαινόταν με πλάγια όραση ο 65 των ιχθύων).

Εδώ πρέπει να αναφέρω ότι σε αυτές τις σπασμωδικές παρατηρήσεις πετύχαμε μια βραδιά με τέλειο seeing και σπάσαμε τον 36 Ανδρομέδας μόλις 0,9'' με το 8'' παρακαλώ και μετά για επιβεβαίωση με το 12''. Αλλά και άλλες φορές έχουμε πάρα πολύ καλό seeing. Βλέπετε το σημείο που στήνουμε είναι κοντά στο Σκίνακα. Ας ξεκινήσω όμως με την παρουσίαση:

Ξεκινήσαμε περίπου στις 9:30 και η Ανδρομέδα ήταν κοντά στο ζενίθ οπότε ξεκίνησα με τους πρώτους στόχους που έχει το NSOG.
Ήταν το group γαλαξιών:
NGC 80 12,1 mag SB 13,5
NGC 83 12,5 mag SB 12,8
NGC 91 13,7 mag SB 14,2

Οι 3 γαλαξίες φάνηκαν στα 135Χ στο ίδιο πεδίο και να σχηματίζουν ένα τρίγωνο. Μου έκανε εντύπωση ο 91 ο οποίος παρόλο αμυδρός λόγω mag αλλά και SB φάνηκε πολύ εύκολα. Από εκεί κατάλαβα ότι η βραδιά θα μας επιφυλάσσει πολλές εκπλήξεις στη συνέχεια. Επόμενοι στόχοι ήταν οι
NGC 160 12,7 mag SB 14
NGC 169 12,4 mag SB 13,5

Στο ίδιο πεδίο και αυτοί οι γαλαξίες στα 135Χ. Η πρώτη έκπληξη εδώ ήταν ο IC 1559 στα 14mag (πηγή για το mag: http://arp.schoenball.de/gruppen_e.htm) ο οποίος ήταν κολλητά στον 169 στην μια άκρη του και διακρίθηκε σχετικά εύκολα και αυτός. Είχα αρχίσει να πορώνομαι και ήθελα να δω ακόμη ποιο αμυδρά. Ήξερα ότι αυτή η βραδιά επέτρεπε την υπέρβαση. Φτάνω λοιπόν αισίως στον επόμενο στόχο τον
NGC 183 12,7 mag SB 13,9
Διαβάζοντας τα σχόλια από το NSOG βλέπω ότι κάνει αναφορά για άλλους δύο γαλαξίες που βρίσκονται στο ίδιο πεδίο. Πρόκειται λοιπόν για τους
NGC 184 14,6 mag SB 12,4
NGC 181 14,9 mag SB 12,6

(πηγή για το mag: http://www.ngcic.org/)
Αρκετά μικροί γαλαξίες σε μέγεθος οι οποίοι θέλουν μεγάλη μεγέθυνση για να πεις ότι έχεις ελπίδες να δεις κάτι. Ένας ακόμη παράγοντας που έκανε δυσκολότερη την παρατήρηση ήταν ο ε Ανδρομέδας 4.4 mag ο οποίος εμπόδιζε στην παρατήρηση. Επομένως έπρεπε να έχω συνεχώς εκτός πεδίου τον αστέρα σε μεγέθυνση 214Χ. Βρίσκω πρώτα τον 183. Ξέρω ότι ανάμεσα σε αυτόν και τον ε υπάρχουν οι άλλοι δύο. Τελικά μετά από αρκετή ώρα παραμονής στο πεδίο και με συνεχόμενες διορθώσεις για να κρύβω τον ε κατάφερα και διέκρινα τον 184. Έκανα ένα πρόχειρο σχέδιο για να το επιβεβαιώσω στο σπίτι μετά και όντως ήταν εκεί που τον είχα σχεδιάσει σε σχέση με τα αστέρια που επίσης είχα σχεδιάσει στο πεδίο. Απίστευτη εμπειρία παιδιά.

Πάντα με οδηγό το NSOG ήθελα να επιχειρήσω για ένα σφαιρωτό το οποίο βρίσκετε στον M31. Είναι το λεγόμενο
G76 14,2 mag
(πηγή για το mag: http://www.cloudynights.com/item.php?item_id=1559)
Βρίσκετε Νότιο-Ανατολικά στις άκρες του γαλαξία. Με star hoping εντοπίστηκε σχετικά εύκολα το πεδίο μιας και εκεί κοντά βρίσκετε το star cloud το οποίο ανήκει στον M31 το NGC 206. Το πεδίο κοντά στο G76 περιέχει ένα σχηματισμό αστέρων που σχηματίζουν ένα τρίγωνο και είναι πάρα πολύ κοντά με ένα άλλο αστέρι. Φάνηκε στα 214Χ σαν μια μικρή θαμπάδα που αν το σύγκρινες με το κοντινό αστέρι έβλεπες ότι πρόκειται για κάτι άλλο μη αστρικό αντικείμενο. Ε πλέον είχα ενθουσιαστεί. Προχώρησα στον
NGC 233 12,4 mag SB 13,6
Είναι κοντά στον δ Ανδρομέδας. Με 134Χ φάνηκε σε κάτοψη με έντονο κυκλικό πυρήνα. Σειρά είχε ο
NGC 404 10,3 mag SB 14
Γαλαξίας σε κάτοψη πάρα πολύ φωτεινός και με έντονο πυρήνα. Πολύ όμορφο το πεδίο μιας και δίπλα είναι το πολύ λαμπερό β Ανδρομέδας μόλις 2 mag. Τελευταίος στόχος της βραδιάς ήταν το
σμήνος γαλαξιών Abell 262 το οποίο απαρτίζεται από πέντε γαλαξίες:
NGC 708 12,7 mag
NGC 704 13,1 mag
NGC 703 13,3 mag
NGC 705 13,6 mag
NGC 710 13,7 mag

Οι πρώτοι 4 ήταν τόσο κοντά στο πεδίο που έδιναν ένα glow που μέσα σε αυτό διακρίνονταν οι 4 πυρήνες. Ο τέταρτος ήταν λίγο εκτός πεδίου αλλά αρκετά εμφανής. Το πρόγραμμα τις βραδιάς είχε τελειώσει και πλέον ένιωθα αυτή την ικανοποίηση που νιώθεις όταν έχει κατακτήσει κάτι. Σας εύχομαι καλές παρατηρήσεις και καθαρούς και διαυγείς ουρανούς.

 


6 Σεπτεμβρίου2008, Αστροπαρατήρηση στο Μελιδόνι

του Χρήστου Σωτηρόπουλου

 

Ο δρόμος σκληρός και κακοτράχαλος. Τα νεύρα στην τσίτα. Είχα κλείσει την μουσική για να μην μου αποσπά την προσοχή. 7 χιλιόμετρα άγριου χωματόδρομου, 30 λεπτά σκόνη και καταχτύπι. Φτάσαμε νύχτα πάνω, αρκετά αργά για να θαυμάσουμε το τοπίο. Βουνό στον Νότο και τον Βορρά, έκοβαν τουλάχιστον 20 από τους στόχους που είχα για απόψε.

Οι στόχοι ήταν μερικοί από τους παλιούς που ήθελα να ξαναδώ μετά τα Ροδοπού και είχα σημειώσει με αστερίσκο στο Sacs και μερικοί καινούριοι.

Μέχρι τις 21.50 είχα στήσει με επιτυχία και έβαλα δυο τρεις εύκολους στόχους για να δω αν πηγαίνει σωστά το τηλεσκόπιο μην την πατήσω όπως την προηγούμενη φορά.

Έκανα 10 φωτομετρήσεις με μέσο όρο τα 2084 σε αντίθεση με τα 2144 όπου μέτρησα στα Ροδοπού, ο ουρανός ήταν σαφώς πιο φωτεινός οπότε δεν είχα και ιδιαίτερες προσδοκίες για πολύ αμυδρά αντικείμενα.

Ξεκίνησα με τους παλιούς γνώριμους NGC 281 στα 42mm και OIII. Αυτή την φορά το Pacman Nebula φάνηκε μια χαρά! Άμα γνωρίζεις τι είναι αυτό που θες να δεις πετάγεται μπροστά σου. Στα Ροδοπού δεν είχα προσέξει το νεφέλωμα γιατί δεν ήξερα ότι θα έπρεπε να είναι εκεί!

Ποιος έγραψε ότι το NGC 6848(Μ71) έχει και νεφέλωμα; Εγώ δεν είδα τίποτα με κανέναν φίλτρο και τώρα που το βλέπω στο ϊντερνετ δεν διάβασα πουθενά για νεφέλωμα....

NGC 40 αρχίζει να καταντά το ιερό δισκοπότηρο μου. Δεύερη φορά χρησιμοποίησα το 9mm και UHC αλλά τίποτα. Το πλανητικό νεφέλωμα δεν το είδα στα 10,7mag ούτε το άστρο του στα 11,3mag. Που θα πάει... την επόμενη φορά

NGC 6939+6946  στα 42mm ίσα ίσα χωράει το ανοιχτό σμήνος 8mag και περίπου 80 αστέρων και ο μεγάλος σπειροειδής γαλαξίας 11mag

Από τα νέα αντικείμενα της βραδιάς:

NGC 6207 μικρός γαλαξίας 12mag πολύ κοντά στο Μ13. Όσες φορές και να είχα πάει στο σμήνος του Ηρακλή δεν τον είχα προσέξει ποτέ. Είναι σπειροειδής αλλά που να δεις σπείρες με το 9,25?

Μ92 μιας που ήμασταν εκεί κοντά επίσκεψη στο πολύ όμορφο σμήνος του Ηρακλή

NGC 1501 Πολύ όμορφο νεφέλωμα 12mag σαν μια μικρή νεφώδης μπάλα 25mm

NGC 7209 Ένα πανέμορφο σμήνος με καμιά 40αριά άστρα 6mag

NGC 7243  Άλλο ένα ανοιχτό σμήνος στην Σαύρα 6mag με λιγότερα άστρα αλλά εξίσου όμορφο.

NGC 7331  wow! Ο Γαλαξίας στον Πήγασο γεμίζει το 15mm. Έχει χαρακτηριστεί δίδυμος γαλαξίας του δικού μας και ανακαλύφθηκε από τον Χέρτσελ το 1784 και από μένα μόλις πριν μερικές μέρες!

NGC 1023 Όμορφος γαλαξίας στον Περσέα, διακρίνονται σπείρες. Οκ τώρα προβληματίστηκα. Ανήκει σε γκρουπ γαλαξιών μαζί με τους NGC 891, NGC 925, NGC 949, NGC 959, NGC 1003, οπότε θα πρέπει να τον επισκεφτώ ξανά για περισσότερη ανάλυση.

NGC 6712 πολύ όμορφο σφαιρωτό σμήνος στην Ασπίδα που μοιάζει με νεφέλωμα.

NGC 6940 ανοιχτό σμήνος στην Αλώπηξ, αρκετά όμορφο 6,3mag αλλά δείχνει πιο αμυδρό

NGC 891   πολύ ωραίος γαλαξίας στην Ανδρομέδα, 10mag

NGC 7662  Η μπλε χιονόμπαλα στην Ανδρομέδα, ένα από τα πιο εύκολα πλανητικά στα 8,3 με κεντρικό άστρο μεταβλητό ανάμεσα στα 12 και 16 mag οι φωτογραφίες του Hubble είναι εντυπωσιακές αλλά και η εικόνα από το 9.25 πολύ όμορφη

NGC 7009 Το νεφέλωμα του Κρόνου στα 8 mag αγαπημένο αντικείμενο της Ευγενίας

NGC 7293  Το ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ helix nebula με UHC και 42mm ήταν απλά ΤΕΛΕΙΟ!

NGC 772  πολύ ωραίος μικρός σπειροειδής γαλαξίας στα 11,1mag  έχει και συνοδό τον NGC 770 τον ποίο όμως δεν πρόσεξα και πρέπει να επιστρέψω μπας και τον πετύχω

NGC 1907 ανοιχτό σμήνος 30 αστέρων στον Ηνίοχο στα 8,2mag

NGC 1931  Είδαμε το σμήνος, διακρίναμε και 4 αστέρια πολύ κοντά σας τετραπλό σύστημα... είδε κανείς το νεφέλωμα; Ποιο νεφέλωμα. Ξανά πίσω με τα φίλτρα. Το συγκεκριμένο νεφέλωμα αποκαλείται και μικρό νεφέλωμα του Ωρίωνα γιατί μοιάζουν... χμμμ νεξτ τάιμ

NGC 2655  γαλαξίας 11,1mag στην Καμηλοπάρδαλη με πολύ φωτεινό κέντρο, γεμίζει το πεδίο του 15mm

Στο τέλος της βραδιάς το έριξα στους διπλούς Rigel, Γ Κριού, η Κριού, Mintaka, ε Πήγασου, Δ Κηφέα που μοιάζει πολύ με τον Albireo

Είδαμε και ένα Ιridium flare προς τον Πολικό mag-0 δεν ήταν πολύ εντυπωσιακός

Δεν είδα κανένα από τους κομήτες που είχα βάλει στο πρόγραμμα γιατί άλλοι ήταν πίσω από το βουνό C/2008 J2 Beshore, C/2007 N3 Lulin, C 85P Boethin, ) . Ο 19P Borreally ήταν πολύ χαμηλά στις 3.30 που αρχίσαμε να μαζεύουμε.

Καλή βραδιά, πολλοί στόχοι, δύσκολη επιστροφή.

 


Καλό φθινόπωρο...

του Δημήτρη Μανούσου και του Planetman


O Planetman γράφει: Προχτές βρεθήκαμε πάλι στις Γωνιές με το Δημήτρη για μια μίνι εξόρμηση. Είχα αγοράσει την ίδια μέρα ένα τραπεζάκι και σήμερα θα έκανα μια διαφορετική παρατήρηση, το night sky observer’s guide μπροστά μου και σβάρνα όλους τους στόχους αλλά σε ποιον αστερισμό; Την λύρα είχα αφήσει στη μέση οπότε ξεκινάμε με όσους στόχους δεν είχα δει:

1ος στόχος ο NGC 6646 στα 12.6m για ζέσταμα και φάνηκε εύκολα. Δημιουργεί τρίγωνο με 2 αστέρια 8ου μεγέθους. Πάμε στον NGC 6675 στα 12,4mag, φάνηκε επίσης εύκολα, κι αυτός κοντά σε 2 σχετικά λαμπρά αστέρια, τρίγωνο. Βάζουμε μπροστά για τον NGC 6685 στα 13,4mag, βρίσκω το πεδίο και μετά από λίγο με πλάγια όραση εμφανίζεται ανάμεσα σε 2 αστέρια 10,5mag. Ωραία αποτελέσματα σήμερα. Καλή διαύγεια όπως φάνηκε από την αρχή και προχωράμε σε ίδια επίπεδα δυσκολίας αντικείμενα. NGC 6688 λοιπόν στα 12,6mag φάνηκε εύκολα αλλά έψαχνα να βρω τον UGC 11325 στα 13,6mag o οποίος είναι δίπλα του. Φάνηκε μετά από λίγο και αυτός μόνο με πλάγια όραση, είναι edge on!

Πάμε λίγο πιο κάτω σε ένα άλλο ζευγαράκι γαλαξιών, NGC 6703 στα 11,3mag φάνηκε εύκολα ήταν ο πιο εύκολος στόχος της βραδυάς και δίπλα του και ο NGC6702 στα 12,2mag, o NGC 6703 μεγαλύτερος. Σήμερα ένιωθα παντοδύναμος, μέχρι τώρα καμμία αποτυχία! Χαλάμε τη μονοτονία και πάμε αυτή τη φορά σε ένα πλανητικό, PNG 64.9+15.5 στα 13,3mag και αμφιλεγόμενο μέγεθος δίσκου. Το NSOG (night sky observer’s guide) αναφέρει 10-17” ενώ η Uranometria λέει 28”. Εγώ το μόνο που κατάφερα να δω ήταν ένα αστρικό πλανητικό και ο μόνος τρόπος που το εντόπισα είναι με διαδοχικά περάσματα φίλτρου ΟΙΙΙ – κλασικός πλέον τρόπος εντοπισμού αστρικών πλανητικών. Επόμενος είναι ο NGC 6745. Το περίεργο εδώ είναι πως το NSOG αναφέρει πως είναι 12,3mag ενώ η Uranometria λέει πως είναι στα 13.9mag Δεν ξέρω τι συμβαίνει αλλά είναι λίγο μακρόστενος ο οποίος φάνηκε εύκολα. Το NSOG λέει πως στην πραγματικότητα είναι 3 γαλαξίες οι οποίοι φαίνονται σαν ένας. Και η Uranometria πάντωε λέει πως είναι τριπλό σύστημα. Πάμε στον NGC 6792 στα 12,1mag. Φάνηκε εύκολα με πλάγια όραση και φαίνεται και το μακρόστενο σχήμα του. Μου φάνηκε περίεργο που σήμερα μπορούσα και έβλεπα τα σχήματα των γαλαξιών σε τέτοια μεγέθη! Εδώ εξαντλούμε τη Λύρα, αλλαγή αστερισμού δηλαδή, πάμε στο Δελφίνι;

1η στάση στο πλανητικό NGC 6891 στα 10,5mag, σαν να φάνηκε χρώμα και ο κεντρικός αστέρας ορατός στα 12,4mag. Είχα ξαναέρθει εδώ. Προχωράμε στο NGC 6905, πλανητικό στα 11,1mag και ωπ εμφανίζεται ένας πανέμορφος δίσκος 72” σαν με κάποια εσωτερική δομή. Πολύ όμορφο! Ο Δημήτρης μου είπε ότι σαν να έβλεπε 2 λοβούς, «πολλή φαντασία έχεις» του λέω. Αποδείχθηκε τελικά από φωτογραφία του DSS ότι όντως είχε 2 λοβούς. Μα τι πίνει αυτό το παιδί; Προχωράμε σε ένα ζευγαράκι γαλαξιών, NGC 6928 στα 12,2mag και NGC 6930 στα 12.8mag. Ο 6928 φάνηκε πρώτος και μετά από λίγο φάνηκε και ο NGC 6930. Μακρόστενοι και οι 2 σε κάθετη διάταξη, πολύ ωραίο σετ. Δίπλα υπάρχει και ο NGC 6927 στα 14,5mag αλλά παρέμεινε αόρατος. Προχωράμε και στο σφαιρωτό NGC 6934 στα 8,7mag το οποίο φάνηκε οριακά από τον ερευνητή. Πάμε στο πεδίο και ωωωω, ένα πανέμορφο σφαιρωτό δίπλα σε ένα αστέρι, έσπασε οριακά με τον 7mm nagler. Προχωράμε σε ένα δύσκολο ζευγαράκι γαλαξιών, NGC 6944 στα 13,8mag και NGC 6944A στα 14,1mag. Ο 6944 φάνηκε μετά από λίγη ώρα με πλάγια όραση, εξαφανιζόταν κι εμφανιζόταν ακριβώς στο ίδιο σημείο. Κοίταξα σκίτσο του NSOG και είναι ακριβώς στο σημείο που τον είδα. Εντωμεταξύ εδώ ανακαλύπτω πως αν χρησιμοποιώ και το άλλο μάτι το οποίο δεν το χρησιμοποιούσα μέχρι τώρα για παρατήρηση, έχω περισσότερες πιθανότητες να επιβεβαιώσω ένα αντικείμενο. Επειδή το 2ο μάτι είναι κλειστό τόση ώρα και ξεκούραστο, δίνει καλύτερες εικόνες από το 1ο, απλώς πρέπει να το εκπαιδεύσω, είναι δύσκολο στην αρχή. Είδα στο σκίτσο που βρίσκεται και ο 6944A, προσπάθησα να τον δω, σαν να έβλεπα κάτι αλλά δεν ήμουν σίγουρος. Και με το 12ιντσο, είχαμε ακριβώς την ίδια αίσθηση. Κάτι σαν να βλέπαμε αλλά δεν ήμαστε σίγουροι. Ωραία αποτελέσματα πάντως είχαμε σήμερα!

Προχωράμε στον NGC 6956 στα 12.3mag ο οποίος φάνηκε επίσης εύκολα με πλάγια όραση, μεγαλούτσικος στρογγυλός. Επόμενο θύμα μας για σήμερα είναι ο NGC 6954 στα 13,2mag ο οποίος παραδόξως φάνηκε πολύ εύκολα, ίσως επειδή έχει επιφανειακή λαμπρότητα στα 12.1mag. Κολλητά του είναι ένα αμυδρό αστέρι. Πάμε στον NGC 6972 επίσης στα 13.3mag ο οποίος φάνηκε πιο δύσκολα πάλι με πλάγια όραση, δίπλα του έχει κάτι περίεργους σχηματισμούς αστέρων. Το πλανητικό Abell 72 μας περιμένει. Είναι στα 13,8mag με 127” αποφάσισα να βάλω τον 27άρη πανόπτικ μπας και το δω. Βρίσκω γρήγορα το πεδίο, κοιτάζω και ακριβώς δίπλα από ένα φωτεινό αστέρι ακριβώς εκεί που έπρεπε να είναι βλέπω μια άμορφη πολύ αμυδρή νεφελώδη δομή. Βάζω ΟΙΙΙ, γίνεται πιο έντονο, βάζω το Ultrablock και πάλι βλέπω μια άμορφη νεφελώδη πολύ αμυδρή δομή δίπλα από το αστέρι, ακριβώς εκεί που έπρεπε να είναι. Σαν να μου φάνηκε πως ήταν τριγωνικό! Από φωτογραφία του DSS αποδείχθηκε πως όντως ήταν εκεί, πάντως είναι περίεργος στόχος, δεν μου έδωσε τη γνωστή πλανητική δομή αυτό το νεφέλωμα. Τέλοσπάντων, τελευταίος στόχος για σήμερα είναι ο γαλαξίας NGC 7003 στα 13mag. Φάνηκε και το τελευταίο θύμα μας πάλι με πλάγια όραση, μερικά αμυδρά αστεράκια είναι γύρω του και τελειώνει και το Δελφίνι. Τελικά η παρατήρηση πλάι στον night sky observer guide σε συνδυασμό με την Uranometria είναι ένας συνδυασμός εξαιρετικός. Σήμερα όλοι οι στόχοι ήταν αμυδροί, δεν είδα τίποτα φωτεινό και αυτό με κούρασε. Φεύγουμε κατά τις 2:00, την επόμενη μέρα κουτουλάω στη δουλειά αλλά άξιζε τον κόπο.


Περιμένω τις δικές σας εμπειρίες.  Cool Cool Cool Cool


Ο Δημήτρης Μανούσος γράφει: Η δική μου παρουσίαση είναι απόσταγμα από τις 3 τελευταίες παρατηρήσεις που έκανα στης 25 και 29 Αυγούστου καθώς και προχτές στης 2 Σεπτέμβρη. Ο καιρός στης 25 δεν ήταν και τόσο καλός μιας και είχε πολύ κακή διαύγεια από τα ζεστά ρεύματα αέρα που επικρατούσαν. Εκείνη τη μέρα πήγα μόνος μου μιας και ο φίλος planetman δεν μπορούσε να έρθει κι εγώ ήθελα να εκμεταλλευτώ την άδειά μου. Επίσης είχα να πάω για παρατήρηση από της 6 Αυγούστου και είχα πάθει στερητικό σύνδρομο. Δε θα πω άλλα και θα ξεκινήσω με την παρουσίαση των στόχων:

Πρώτος στόχος της βραδιάς ήταν το νεφέλωμα εκπομπής Sh2-82 ή αλλιώς "The little cocoon" στον αστερισμό Βέλος. Το νεφέλωμα αυτό όπως και όλα τα νεφελώματα Sh (Sharpless) είναι πολύ αμυδρά και είναι κυρίως φωτογραφικά. Αυτό που είδα λοιπόν μετά από δοκιμές με διάφορα προσοφθάλμια και φίλτρα ήταν μια υποψία νέφωσης με τον 11mm χωρίς φίλτρο μιας και δεν βοηθούσαν καθόλου. Ξεκίνησα με δύσκολα. Επόμενος στόχος ήταν τα σκοτεινά B142-143 στον Αετό. Εδώ έπρεπε να βάλω πολύ μικρή μεγέθυνση για να μπορέσω να διακρίνω ποιο εύκολα το νεφέλωμα στο πλούσιο φόντο του γαλαξία μας. Χρησιμοποίησα λοιπόν τον 32mm που είχα εργοστασιακό προσοφθάλμιο του τηλεσκοπίου. Αν εξαιρέσεις το πεδίο που σου δίνει, η εικόνα ήταν εξαιρετική. Το Β142 άρχισε σιγά σιγά να μου εμφανίζεται μπροστά μου σε σχήμα U λίγο γερμένο και στο ίδιο πεδίο λίγο ποιο κάτω το Β143 σαν μια στρογγυλή στάμπα. Τελικά η μαγεία των σκοτεινών νεφελωμάτων είναι ότι δεν τα βλέπεις με την πρώτη αλλά εμφανίζονται μετά από λίγο. Πολύ όμορφος στόχος.

Σειρά είχε το NGC 6818 "Little Gem" 9,3mag πλανητικό στον Τοξότη. Στις σημειώσεις μου γράφω: Υποψία δαχτυλιδιού και υποψία δύο συμμετρικών λοβών. Απ' ότι βλέπω στην εικόνα τώρα έχει κατά κάποιο τρόπο και τα δύο χαρακτηριστικά. Ποιο κάτω ο γαλαξίας του Barnard NGC 6822. Ο γαλαξίας αυτός παρ' ότι 9,9mag έχει sb=15.5mag και είναι αρκετά αμυδρός. Εντύπωση μου έκανε το μεγάλο μέγεθός του που άλλωστε δικαιολογεί και την χαμηλή επιφανειακή του λαμπρότητα. Το τηλεσκόπιο τώρα γυρίζει προς τον Κυφέα. Δε συνηθίζω να πηγαίνω από αστερισμό σε αστερισμό αλλά τους στόχους τους έβλεπα από το βιβλίο Deep Sky Image Catalog που σου έχει τα highlights της βραδιάς. Το αντικείμενο ήταν το νεφέλωμα NGC 7023. Χωρίς τη χρήση φίλτρων το νεφέλωμα είχε στη μέση ένα αστέρα ο οποίος φαινόταν θολωμένος από το νεφέλωμα που εκτείνονταν μπροστά. Επίσης υπήρχαν στο νεφέλωμα σκοτεινές περιοχές. Κι αυτός πολύ όμορφος στόχος.

Τα νεφελώματα είχαν την τιμητική τους αυτές τις μέρες. Το νεφέλωμα NGC 7129 ήταν το επόμενο, αχνό νέφος ανάμεσα σε 3 αστέρια. Αν είχε καλύτερες συνθήκες ίσως να έβλεπα περισσότερα σε αυτό το νεφέλωμα. Δε στάθηκα πολύ και προχώρησα στο B162 άλλο ένα σκοτεινό νεφέλωμα στον Κυφέα. Παρόλο ότι περίμενα να δω κάτι ενδιαφέρον, φαινόταν πολύ αμυδρά λόγω του οτι η περιοχή, ενώ ήταν στη γαλαξιακή οδό, δεν είχε και τόσα πολλά αστέρια ή ίσως λόγω του opacity. Συνεχίζοντας πήγα στο πλανητικό νεφέλωμα NGC 7008 "Fetus nebula" στον Κύκνο με μόλις 10,7mag. Πολύ εντυπωσιακό πλανητικό. Ήταν οβάλ σαν αβγό και στη μια άκρη ήταν λες και είχε ανοίξει. Έμεινα να το κοιτάω αρκετή ώρα γιατί μου θύμιζε περισσότερο απλό νεφέλωμα παρά πλανητικό. Ο Αιγόκαιρος ήταν και καλή θέση και είπα να "πυροβολήσω" στο Saturn nebula (NGC 7009). Δεν το είχα ξαναδεί από το δικό μου τηλεσκόπιο και δεν είχα κάνει ποτέ απόπειρα να το βρω. Μου έκανε εντύπωση γιατί φαινόταν σαν τον Κρόνο σε μεγάλη γωνία κάτοψης και είχε ένα χρώμα γαλαζωπό.

Το Bubble nebula (NGC 7635) είχε σειρά στην Κασσιόπη. Είχα δει φωτογραφίες από το νεφέλωμα αυτό και περίμενα να δω κάτι παρόμοιο. Τελικά το νεφέλωμα αυτό έχει εντελώς άλλη όψη με το μάτι. Βρίσκοντάς το δεν ήμουν σίγουρος για το αν ήταν αυτό που είχα βρει ή κάτι άλλο και στράφηκα στο NSOG για να δω αν υπάρχει κάποιο σκιτσάκι. Βλέπω το σκιτσάκι και επιβεβαιώνω τελικά την παρατήρηση. Στρογγυλό, οβάλ νέφος γύρω από ένα αστέρι. Οι φωτογραφίες τελικά πολλές φορές δεν έχουν καμιά σχέση με αυτά που βλέπεις από το προσοφθάλμιο. Πάρα πολύ ωραίος στόχος. Στη συνέχεια και αφού είχα εντυπωσιαστεί από το Bubble πάω στο NGC 7538 νεφέλωμα στον Κυφέα. Περίμενα να δω πολλά αλλά η αλήθεια είναι ότι με ψιλό-απογοήτευσε και δεν είχα γράψει σημειώσεις γι' αυτό. Πάμε σε κάτι δύσκολο τώρα, στο γαλαξία UGC 11557 13.2mag και 14,7sb πάλι στον Κυφέα (από τώρα και στο εξής οι στόχοι είναι στον Κυφέα). Πολύ αμυδρός χωρίς πυρήνα ευδιάκριτο.

Ο NGC 6949 13.5mag 14.3sb, κι αυτός πολύ αμυδρός με κυκλικό σχήμα ανάμεσα σε ένα τραπέζιο από αστέρες. Εδώ πρόσεξα τη διαφορά στο exit pupil του 7mm και του 11mm με το μάτι μου. Ο NGC 6951 10,7mag 13.2sb είχε σειρά, σε κάτοψη με κυκλικό πυρήνα και άλω. Εύκολος στόχος. Δεν ξέρω βρε παιδιά αλλά με τα σκοτεινά έχω ένα κόλλημα. Πάω λοιπόν στο B152 και βάζω τον 24mm. Η αποκάλυψη ήρθε μετά από λίγο στο μάτι μου. Το σκοτεινό νεφέλωμα είχε ένα σχήμα όπως της πατάτας. Έτσι μακρόστενο με καμπύλες. Πολύ όμορφο κι αυτό. Αργότερα πήγα σε κάτι ποιο δύσκολο, το πλανητικό NGC 7076 ή Abell 75. Με 13,2mag μέγεθος ξεχώρισε μόνο με φίλτρο ΟΙΙΙ. Δεν διέκρινα κάποια δομή σε αυτό, αλλά ήταν ικανοποίηση και μόνο που κατάφερα να το διακρίνω. Φεύγω και πάω στο IC1396, ένα νεφέλωμα πάααρα πολύ μεγάλο περίπου 2,5 μοίρες. Στο κέντρο του υπήρχε ένα ανοιχτό σμήνος. Βάζοντας λοιπόν UHC κατάφερα και είδα το κεντρικό κομμάτι του με τις σκοτεινές περιοχές οι οποίες ξεχώριζαν μόνο με το φίλτρο.

Επόμενος προορισμός το νεφέλωμα και σμήνος NGC 7129. Το νεφέλωμα το είχα ξαναδεί και το αναφέρω παραπάνω, αλλά έκανα άλλη μια απόπειρα τις επόμενες μέρες και είδα καλύτερο αποτέλεσμα. Χωρίς τη χρήση φίλτρου φαινόταν καλύτερα και μου έκανε εντύπωση αυτό. Επίσης το μέγεθός του ήταν σχετικά μικρό και περιβάλλονταν από 3 αστέρια σε σχήμα τριγώνου. Συνέχεια είχε ένα αμυδρό πλανητικό, το NGC 7139 13.3 mag 78''. Με χρήση ΟΙΙΙ κατάφερα και διέκρινα το κυκλικό του σχήμα με δυσκολία αλλά και είχα μια υποψία δαχτυλιδιού. Βλέποντας τη φωτό το επιβεβαίωσα μετά. Συνεχίζουμε το πρόγραμμά μας με το πλανητικό PK103+0.1 ή Min2-51 στα 13,5mag. Με ΟΙΙΙ εμφανίστηκε ευκολότερα από το προηγούμενο λόγω του μικρότερού του μεγέθους περίπου 41''. Η επόμενη πρόκληση ήρθε μετά με το IC1454 ή Abell 67 13,8mag 33''. Εδώ επιστρατεύτηκε ο 7mm με ΟΙΙΙ. Προσπαθώντας να διακρίνω δομή δαχτυλιδιού δεν τα κατάφερα. Μόνο ένα αμυδρό γκρίζο στρογγυλό αντικείμενο.

Το νεφέλωμα-ανοιχτό σμήνος NGC 7380 είχε σειρά. Με 24mm και UHC είδα ένα τριγωνικό σχήμα στο νεφέλωμα και μέσα του αστέρια. Ο τελευταίος στόχος στον Κυφέα ήταν και το ρεκόρ μου στα πλανητικά. Το PK107-2.1 ή Min1-80 14,4mag 8''. Φαινόταν σαν μια πολύ μικρή, πολύ αμυδρή θαμπάδα με τον 7mm χωρίς χρήση φίλτρου. Αλλάζοντας τώρα αστερισμό πήγα στον Αετό που είχα αφήσει μερικούς στόχους να περιμένουν με πρώτο το πλανητικό PK36-1.1 13.1mag. Φαινόταν σαν αμυδρή κηλίδα μέσα σε ένα τρίγωνο αστεριών. Πάμε στο NGC 6905 το πλανητικό που ανέφερε παραπάνω ο planetman. Συνεχίζοντας προχώρησα στο πολύ όμορφο ζεύγος γαλαξιών NGC 6928-NGC 6930 στο δελφίνι με 12,9 και 13,5 mag. Και οι δύο γαλαξίες ήταν αρκετά ευδιάκριτοι και στο ίδιο πεδίο. Τελευταίος στόχος ήταν ο γαλαξίας NGC 6944 13.8 mag ο οποίος και έκλεισε την παράσταση.

Αυτά κι από μένα, καλή συνέχεια σε όλους...

 

 


 

 

26 Αυγούστου 2008 Αστροπαρατήρηση στα Ροδοπού

του Χρήστου Σωτηρόπουλου

 

Ήταν μια πολύ επιτυχημένη βραδιά σε ένα πολύ σκοτεινό ουρανό.

Βρεθήκαμε λίγο μετά τις 8 στα Ροδοπού για καφέ. Στο πρώτο καφενείο που κάτσαμε ο καφετζής ετών 92 δεν μπορούσε να μας φτιάξει καφέ οπότε και πήγαμε στο καφενείο νούμερο δύο όπου και ήπιαμε στα γρήγορα καφέδες και χυμούς μέχρι να μαζευτούμε όλοι.

Ο ουρανός ήταν όπως τον είχαμε αφήσει πέρυσι... κατασκότεινο. Η φωτομετρία έδωσε 21.44, πολύ καλά πιστεύω. Πρώτη είχε στήσει η Φαίη το ντομπ και γύρισε στον Μ31. "Σκάσε ντομπσονάκια" ακούστηκε μια φωνή μέσα στο σκοτάδι... η δική μου;  Smiley

Ετοιμάστηκα τελευταίος γιατί είχα πιάσει την κουβέντα με τον Μηχάλη από την Σητεία που μου έλεγε για την καινούρια διόπτρα που πήρε για το τηλεσκόπιο. Ακουγόταν από το τηλέφωνο εκστασιασμένος.

Έκανα ευθυγράμμιση ακριβίας με το σταυρόνημα 2 φορές και μου έβγαλε Failed. Η τρίτη έβγαλε successful και γύρισα στο Μ13 για επιβεβαίωση. Πήγε ακριβώς.

Ξεκίνησα με το Sacs 110 Best of the NGC του Paul Dickinson και το NGC 185 έναν μακρινό σύντροφο του M31 9,7 mag. Τίποτα. Μάτια πήγαινα πάνω κάτω. Το λέω στον Δημήτρη και τον βρίσκει αμέσως με το δικό του. περίπου 2 μοίρες από το Μ31 είναι μου λέει. Ελέγχω μέσα από το telrad... 7 μοίρες εκτός.... γυρίζω στο Μ31... τίποτα. Φτου κολο ευθυγράμμιση. Γυρνάω το τηλεσκόπιο σε Park και ξεκινάω από την αρχή μια πρόχειρη ευθυγράμμιση με το 25mm

Η απόλυτη ευθυγράμμιση! Όπου και να του έλεγα να πάει από εκεί και πέρα πήγαινε καρφωτό και χωρίς παρέκκλιση.

Πάμε λοιπόν NGC 185 αμυδρός και δύσκολος αλλά ήταν εκεί με 15mm, μια θαμπάδα

NGC 281 το νεφέλωμα pacman, με uhc αλλά αμυδρό και θέλει υπομονή

NGC 457 ένα πανέμορφο ανοιχτό σμήνος με 100 περίπου άστρα

NGC 663  πανέμορφο ανοιχτό σμήνος

NGC 654  μικρό ανοιχτό σμήνος, μαζί με το 663 στο ίδιο πεδίο του 42mm

NGC 659 μικρό ανοιχτό σμήνος μαζί με τα 654 και 663 στο πεδίο του 42mm Καμία 30 άστρα τα μισά φαίνονται με πλάγια διόπτευση

NGC 7789  απίθανο πανέμορφο σμήνος. Είχα βάλει το 25mm, μετά το 15mm και πάλι νόμιζα ότι κάτι άλλο ήταν εκεί γύρω. Με το 42mm ήταν εντυπωσιακό. Έχει χαρακτηριστεί ως λευκό τριαντάφυλλο εξαιτίας των σκοτεινών γραμμών που περνάνε μέσα από τα άστρα δημιουργώντας πέταλα.

Σειρά είχε ο Κηφέας:

NGC 40 Δύσκολο μικρό νεφέλωμα. 10,7mag  Μια θολούρα με ένα μικρό αστέρι στην μέση. Την άλλη φορά θα βάλω UHC και 9mm μήπως το διακρίνω καλύτερα.

NGC 6939 πολύ όμορφο και πλούσιο σμήνος...  ωχ υπήρχε και το NGC 6946, σπειροειδής γαλαξίας εκεί δίπλα.... δεν τον είδα γιατί δεν τον πρόσεξα... ξανά την επόμενη φορά... αυτά παθαίνει κανείς αν πάει αδιάβαστος για παρατήρηση.

NGC 7129  ανοιχτό σμήνος 11,5mag με νεφέλωμα αλλά δεν είδα τίποτα... γκμτ!

Στον Κύκνο:

NGC 6819  πολύ ωραίο φωτεινό σμήνος 7.3mag δοκίμασα 15, 25 και 42mm και είναι πολύ όμορφο σε όλες τις μεγεθύνσεις

NGC 6826  Blinking PN  συναρπαστικό με 15mm, στα 8.8mag  με τον πυρήνα να σβήνει στο 10mag

NGC 6960 το νεφέλωμα Veil (δυτική πλευρά) φωτεινά σημεία με 15mm. Γύρισα στα 25mm και OIII αλλά ήταν πιο δυσδιάκριτο.

NGC 6992 το νεφέλωμα Veil (ανατολική πλευρά) me 42mm και UHC καλός διαχωρισμός των γραμμών ανάμεσα στο νεφέλωμα, κάλυπτε όλο το πεδίο του προσοφθαλμίου

NGC 7000 το νεφέλωμα της Βορείου Αμερικής  με το UHC και 42mm έβλεπες μια κόκκινη απόχρωση αλλά γύρω γύρω πολύμεγάλης έκτασης.

NGC 7027 ίσως το πιο παράξενο αντικείμενο που είδα όλο το βράδυ. Στα 9,6 αυτό το αντικείμενο ήταν φωτεινό 9,6 αλλά όταν το κοιτούσες ευθέως εξαφανιζόταν εντελώς, σαν να μην υπήρχε εκεί. Αυτό το νεφέλωμα θέλει πολύ μεγάλη μεγέθυνση για να ξεχωρίσει και OIII. ΣΤα 50x φαίνεται έχει το σχήμα αυγού.

Στον Δράκοντα:

NGC 5907  Γαλαξίας στα 11,4mag πολύ όμορφος στα 25mm παράξενο στα 15mm δεν μπορούσα να τον δω

NGC 6503  ωραίος σπειροειδής στα 11,5mag εύκολος με 15mm

NGC 6543  νεφέλωμα το μάτι της γάτας. Πολύ εντυπωσιακό. Το είδα πρώτα από το τηλεσκόπιο του Δημήτρη αλλά μου άρεσε περισσότερο από το δικό μου. 1,25 ίντσες παραπάνω κάνουν την διαφορά μερικές φορές   Tongue

Στον Αετό

NGC 6781  πλανητικό νεφέλωμα 11,8mag το οποίο νόμιζα ότι ήταν γαλαξίας  Huh


21 Αντικείμενα από τα οποία τα περισσότερα τα έβλεπα για πρώτη φορά και σε κάποια έχω βάλει αστερίσκο να τα ξαναδώ με άλλες ρυθμίσεις και μεγεθύνσεις.

Ήταν μια υπέροχη βραδιά με νέες γνωριμίες xterm όπως επίσης και η εμφάνιση μετά από καιρό του Νεκτάριου  με το 10"

Δεν τραβήξαμε καμιά φωτογραφία. Παρόντες οι Στέλιος, Δημήτρης, Νίκος, Φαίδρα, Ευγενία, Νεκτάριος, Μαρία

Guest Stars Η Κατερίνα με δύο φίλους από την Αθήνα και οι δασοφύλακες που έκαναν περιπολία στην περιοχή. Επίσης ένας μηχανόβιος που έπεσε και του έσβυσε η μηχανή και δεν έπαιρνε μπροστά για κανα μισάωρο.

Άντε και στην επόμενη   Grin

 

 


 

 

Η επέλαση των γαλαξιών

του Planetman & του Δημήτρη Μανούσου

 

Ο Planetman γράφει: Ήταν 20:00 και ξεκινήσαμε για τις γωνιές, το γνωστό στέκι μας στην κεντρική Κρήτη. Σε όλο το δρόμο οδηγούσα και κοιτούσα πάνω, ο ουρανός ήταν επιτέλους καθαρός! Φτάνουμε στο σημείο παρατήρησης, βγαίνουμε έξω και ξαφνικά συννεφιάζει ολόκληρος. Τι να κάνουμε, βγάζω το ETX να παίξουμε λίγο, μετά από κανένα 10λεπτο τα σύννεφα έφυγαν ολοκληρωτικά. Ξεκινάμε διαδικασία ξεφορτώματος των κανονιών μας. Δεν φυσούσε καθόλου.

1ος στόχος είναι ένα ανοιχτό σμήνος το NGC 2362 γνωστό και ως Jewel’s box στον μεγάλο σκύλο στα 3.8 mag. Βρέθηκε πανεύκολα, είναι ένα σμήνος το οποίο όλα τα αστέρια του είναι ίδιας λαμπρότητας εκτός από το κεντρικό το οποίο είναι πολύ πιο φωτεινό, πανέμορφο! Σαν κουτί με χρυσαφικά! Πολύ κοντά βρέθηκε ο γαλαξίας NGC 2280 στα 10.3 mag. Φεύγοντας από κει πέφτω σε κάτι άλλες αμυδρές θαμπάδες. Κοιτάζω προσεχτικά και βλέπω 2 γαλαξίες ο ένας πάνω στον άλλο. Κοιτάζοντας ακόμη πιο προσεχτικά βλέπω άλλον ένα λίγο δίπλα. Είναι οι NGC 2292 στα 11 mag, o NGC 2293 στα 11.2 mag και ο NGC 2295 στα 12.5 mag! Είναι ο αμυδρότερός μου γαλαξίας μέχρι στιγμής! Επίσης πολύ κοντά βρέθηκε το πολύ ωραίο διαδραστικό ζευγάρι NGC 2207 στα 10.9 mag και ο IC 2163 στα 11.7 mag. Πολύ όμορφοι αν δείτε φωτογραφίες. Λίγο βόρεια βρέθηκε το NGC2359 γνωστό και σαν Thor’s Helmet. Θέλει χαμηλή μεγέθυνση και βελτιώνεται τρομερά με φίλτρο οξυγόνου. Μοιάζει με κράνος που έχει 2 κέρατα. Πάρα πολύ καλό!

Πετάχτηκα στον μικρό Λέοντα και στο ίδιο πεδίο βρήκα 5 γαλαξίες, τους NGC 3430 στα 11.5 mag, NGC 3424 στα 12.4 mag, NGC 3413 στα 12.2 mag, NGC 3395 στα 12.1 mag και τον NGC 3396 στα 12 mag. Ειδικά οι 2 τελευταίοι είναι διαδραστικοί και έχουν ένα περίεργο σχήμα. Άρχισα να εκστασιάζομαι από τα αποτελέσματα σήμερα! Άρχισε να φυσάει λιγάκι, πράγμα πολύ καλό για την υγρασία, σήμερα οι συνθήκες φαίνονται ιδανικές! Λίγο δίπλα ο NGC 4244 στα 10.4 mag είναι πολύ όμορφος, edge on! Στους θηρευτικές κύνες βρέθηκε εύκολα ο NGC 4631 στα 9.2 mag γνωστός και ως whale galaxy. Το σχήμα του φαίνεται ακόμα και από το προσοφθάλμιο, αδύνατον να εντοπίσω τον διπλανό γαλαξία ο οποίος είναι πάνω από 12.5 mag. 1 μοίρα δίπλα βρέθηκε ο NGC 4656 στα 10.5 mag, γνωστός και ως hockey stick galaxy. Μοιάζει με μπαστούνι του γκολφ στις φωτογραφίες, στο προσοφθάλμιο είναι αρκετά αμυδρός.

Μπαίνω στην παρθένο με σκοπό να εντοπίσω το Markarian’s chain. Όπου και να κοιτούσα, απλά έβλεπα γαλαξίες, η περιοχή αυτή σφύζει από ζωή!!! Σημείωσα όσους μπορούσα. Μ98 στα 10.1 mag, Μ99 στα 9.9 mag και υποψία σπειρών, NGC 4237 στα 11.6 mag, NGC 4262 επίσης στα 11.6 mag, M100 στα 9.4 mag, NGC 4312 στα 11.7 mag, NGC 4216 στα 10 mag, NGC 4206 στα 12.2 mag! Θα με τρελάνει αυτή η περιοχή! Εντοπίζω το Markarian’s chain. Αποτελείται από μερικούς πολύ λαμπρούς γαλαξίες. Μ84 στα 9.1 mag, M86 στα 8.9 mag, Μ87 στα 8.6 mag, NGC 4435 στα 10.8 mag, NGC 4438 στα 10.2 mag ( τα μάτια ).  NGC 4387 στα 12.1 mag, NGC 4388 στα 11 mag. Εύκολος ο Μ88 στα 9.6 mag. Επίσης οι NGC 4461 στα 11.2 mag, NGC 4473 στα 10.2 mag, NGC 4477 στα 10.4 mag, NGC 4474 στα 11.5 mag και NGC 4459 στα 10.4 mag. Όλη η δυσκολία εδώ είναι ότι βλέπεις ένα σωρό γαλαξίες και πρέπει να προσανατολιστείς πλήρως με τον χάρτη ώστε να ξέρεις ποιος είναι ο καθένας που βλέπεις. Εδώ η Uranometria με βοήθησε πάρα πολύ! Βρέθηκε και το δίδυμο “Siamese twins” που αποτελείται από τους NGC 4567 στα 11.3 mag και τον NGC 4568 στα 10.8 mag. Πολύ ωραίο ζευγάρι!!! Λίγο δίπλα βρέθηκε ο NGC 4564 στα 11.1 mag. Λίγο πιο πέρα είδα τους M58 στα 9.7 mag και M49 στα 8.4 mag. Άρχισα να τρελαίνομαι αλλά έκατσα λίγο ακόμη εδώ. Επόμενος ο NGC 4470 στα 12.1 mag και NGC 4488 στα 12.2 mag. Τέλος οι NGC 4535 στα 10 mag, NGC 4526 στα 9.7 mag, NGC 4519 στα 11.8 mag. Θα μπορούσα να κάτσω κι άλλο εδώ και να καταγράψω κι άλλους γαλαξίες αλλά φτάνει πια. Μήπως πλέον η Παρθένος πρέπει να αλλάξει όνομα; Εδώ σηκώνομαι και ξαφνικά καταλαβαίνω πως είμαι ολοζάλιστος. Κάνω ένα μικρό διάλειμμα με Κρόνο ο οποίος δεν ήταν και ο καλύτερος που έχω δει. Έχει πιαστεί και όλο το σώμα μου, η καρέκλα μου είναι πολύ χαμηλή και τεντώνομαι όλη την ώρα που κοιτάζει ψηλά το τηλεσκόπιο. Το αποφάσισα, Δευτέρα πάνω να πάρω την καρέκλα για σιδέρωμα του Lidl.

Πάμε στον Κόρακα. 1ος στόχος εδώ είναι 2 διαδραστικοί γαλαξίες. Τους συγκεκριμένους τους έχει το sky & telescope σε φωτογραφία και διαφημίζει κάποιες κάμερες CCD. Βρέθηκαν εύκολα, είναι το ζεύγος NGC 4038-4039 στα 10.3 mag ο καθένας. Έχουν ένα περίεργο σχήμα, σαν ημικύκλιο, καρδιά ή κάτι τέτοιο. Το ζεύγος είναι γνωστό και σαν antennae. Λίγο δίπλα βρέθηκε και ο NGC 4027 στα 11.1 mag. Στην ίδια περιοχή βρέθηκε και το σφαιρωτό σμήνος M68 στα 7.3 mag, πολύ καλό, είχα πήξει με τους γαλαξίες! Επίσης κοντά βρέθηκε το πλανητικό NGC 4361 στα 10.9 mag και 126” φαινόμετρη διάμετρο, πολύ εύκολο και άχρωμο. Ήταν περίπου 2:00 και η μεγάλη στιγμή είχε φτάσει. Ο sombrero galaxy μεσουρανούσε. Μ104 λοιπόν στα 8 mag. Πάρα πολύ καλός, φαίνεται εύκολα η λωρίδα σκόνης λίγο πιο πάνω από τη μέση του. Δυστυχώς όμως τον βλέπω ανάποδα σε σχέση με τις φωτογραφίες που βλέπουμε συνέχεια, οπότε μου ξενίζει κάπως, θα προτιμούσα να τον δω στα ίσια του. Επόμενος στόχος ο M64 ή black eye galaxy στα 8.5 mag, περίμενα να δω μαύρη περιοχή στον πυρήνα του αλλά αντί αυτού πρόσεξα ότι έχει δαντελωτή δομή.

Είχα ετοιμάσει και μερικά σφαιρωτά για να σπάσει και λίγο ο πάγος. 1ο το NGC 4147 στα 10.4 mag περίμενα πως θα είναι δύσκολο αλλά τελικά αποδείχθηκε πολύ εύκολο. Οπότε από την επόμενη φορά προγραμματισμός και για πιο δύσκολα σφαιρωτά. Ανάμεσα στην κόμη λοιπόν και στον Αρκτούρο: Μ3 στα 6.3 mag, πολύ λαμπρό και όμοφο. Λίγο δίπλα το Μ53 στα 7.7 mag φαίνεται εύκολα και από τον ερευνητή, εύκολο σπάσιμο με πλάγια όραση. Σε απόσταση 1 μοίρας από εκεί βρίσκεται το σφαιρωτό NGC 5053 στα 9 mag. Περίμενα πως κι αυτό θα φαινόταν εύκολα από το προσοφθάλμιο αλλά εδώ έκανα λάθος. Μετά από πολύ ψάξιμο βλέπω μια πάρα πολύ αμυδρή θαμπάδα που έμοιαζε με πολύ μακρινό γαλαξία σε κάτοψη. Ήταν τον σφαιρωτό που έψαχνα. Αρκετά πιο αμυδρό απ’ ό, τι θα περίμενε κανείς από το φαινόμενο μέγεθός του. Το έψαξα λιγάκι να δω γιατί συμβαίνει αυτό και νομίζω πως συμβαίνει επειδή είναι πάρα πολύ σφιχτό. Η Uranometria το κατατάσσει στην κλίμακα 11 με άριστα το 12. Άρα είναι πολύ σφιχτό για να σπάσει, γι’ αυτό μάλλον φαίνεται αχνά σαν νεφέλωμα ή γαλαξίας. Δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλιώς. Επόμενο σφαιρωτό το NGC 5466 στα 9.2 mag, πιο εύκολο από το προηγούμενο παρόλο που είναι στην κλίμακα 12, δηλαδή στην τελευταία.

Που είναι το φεγγάρι; Είναι 3:30 και η Σελήνη δεν είχε βγει ακόμη; Περίεργο. Ξέραμε ότι θα έβγαινε πριν τις 3 σήμερα. Τέλοσπάντων, για το τέλος άφησα ένα γαλαξιακό σμήνος στον λέοντα, το Abell 1367. Το εντόπισα εύκολα, κατάφερα και είδα σίγουρα 2 γαλαξίες, μπορεί να είδα και άλλους αλλά σημείωσα μόνο τους σίγουρους: NGC 3861 στα 12.6 mag και NGC 3842 στα 11.8 mag. Μια μικρή στάση στον M51 και με πλάγια όραση οι σπείρες εύκολα ορατές. Με το 12ιντσο είχαμε μια υποψία της γέφυρας που ενώνει τους γαλαξίες. Σπείρες επίσης στον Μ101 με πλάγια όραση, η μεγάλη άρκτος ήταν στο ζενίθ, οπότε ήταν οι καλύτερες εικόνες που μπορούσαμε να πάρουμε από αυτούς τους γαλαξίες.

Είχαμε κλείσει 7ωρο παρατήρησης με αρκετό κρύο και η κούραση είχε φτάσει στο απροχώρητο. 1η φορά μετά από παρατήρηση που ένιωθα τόσο χορτάτος. Τελικά αν οι συνθήκες είναι καλές, ακόμη και ένα 8ιντσο κάνει θαύματα. Ο nagler 13mm έδωσε ρέστα σήμερα σε όλους τους γαλαξίες. Ο σημερινός απολογισμός χοντρικά ήταν γύρω στους 50 γαλαξίες, 6 σφαιρωτά και καμμιά 10αριά ακόμη πλανητικά, μακρινά ανοιχτά σμήνη και νεφελώματα.

Περιμένω και τις δικές σας παρατηρήσεις...

 

Ο Δημήτρης Μανούσος γράφει: Αμ τι νόμιζες ότι θα σταματούσαμε μόνο με 50 στόχους Grin.Παιδιά πραγματικά η βραδιά ήταν υπέροχη αν και οι προβλέψεις δεν ήταν και πολύ ενθαρυντικές. Μάλιστα πριν φύγουμε όταν ήμουν σπίτι είχε αρκετά σύννεφα. Τελικά μας έκανε τη χάρη και καθάρισε. Θα χαρακτήριζα την παρατήρηση αυτή Μαμούθ μιας και κράτησε 7 ολόκληρες ώρες. Είχαμε κυριολεκτικά ξεζουμίσει το ουράνιο στερέωμα.

Ξεκινώντας λοιπόν θα ήθελα να πω ότι οι στόχοι ήταν αρκετοί και ποικίλοι. Από πλανητικά νεφελώματα μέχρι σμήνη γαλαξιών και μακρινά σφαιρωτά. Είχα ετοιμάσει το πρόγραμμά μου με πολύ σχολαστικότητα βάζοντας στόχους με την κατάλληλη σειρά κάτα το πέρασμα της ώρας έτσι ώστε να τους βρίσκω κοντά στο ζενίθ τους. Σαν πρώτος στόχος λοιπόν ήταν ο γαλαξίας NGC 2217 στο Μεγ. Σκύλο. Με φαινόμενο μέγεθος 10,4 ήταν αρκετά καλός αλλά δεν πρόσεξα κάτι ιδιαίτερο και δεν με ενθουσίασε ιδιαίτερα για να τον σκιτσάρω. Τον είδα πολύ λίγο και προχώρησα στον επόμενο στόχο ένα νεφέλωμα εκπομπής-αντανάκλασης το NGC 2316 πάλι στο Μεγ. Σκύλο. Μου έκανε εντύπωση το μικρό μέγεθός του για νεφέλωμα μόνο 4'. Ηθελα αρκετά μεγάλη μεγένθυση μιας και μέχρι τώρα στα νεφελώματα χρησιμοποιούσα τον 24mm pan.

Επόμενος στόχος το Medusa nebula. Εδώ το φίλτρο Lumicon OIII σε συνδιασμό με τον 24άρη έδωσαν ρέστα. Διέκρινα εύκολα τη δομή του μισοφέγγαρου που έχει καθώς και κάποια ίχνη τριχοειδούς δομής στο εσωτερικό του. Χωρίς το φίλτρο έπρεπε να κάνεις μεγάλη προσπάθεια για να διακρίνεις ότι υπάρχει κάτι στο πεδίο. Ακολούθησε πολύ γρήγορα το Eskimo το οποίο με OIII και 270Χ έβλεπα άνετα το κεντρικό του αστέρι και την εσωτερική και εξωτερική ποιό αμυδρή άλω έντονου γαλαζωπού χρώματος. Εδώ να σημειώσω ότι στη μεγένθυση βοήθησε ο Celestron Barlow 2X χωρίς ιδιαίτερη μείωση της φωτεινότητας.

Επόμενος στόχος ήταν το σφαιρωτό NGC 2419 ή αλλιώς Intergalactic Wonderer. Το σφαιρωτό αυτό είναι σε απόσταση 300.000 έτη φωτός μακριά από το κέντρο του γαλαξία μας. Εικάζεται ότι δεν ανήκει στο δικό μας γαλαξία άλλα σε ένα άλλο μικρότερο δορυφόρο-νάνο γαλαξία (δεν θυμάμαι το όνομά το αυτή τη στιγμή). Με πολύ μεγάλη μεγένθυση δεν κατάφερα να το ''σπάσω''. Μόνο κάποιοι αστέρες με ευθεία όραση έβλεπες κάπως να διακρίνονται. Επόμενος στόχος ο NGC 2775 10.3 mag γαλαξίας σε κάτοψη. Εδώ επέμεινα αρκετή ώρα να τον παρατηρώ γιατί είχε κάτι που μου άρεσε. Αρχισα να τον σκιτσάρω και τελικά να δω σήμερα ότι το σκιτσάκι ήταν ακριβώς το ίδιο με την φωτογραφία. Ο γαλαξίας είχε ένα πολύ συμπαγή πυρήνα με μια τελείως κυκλική άλω.

Συνέχεια είχε ο γαλαξίας NGC 3115 - Spindle Galaxy 9.2 mag. Μετά από πολύ ώρα παρατήρησής του και αφού έφτιαξα το σκετσάκι του πρόσεξα τα εξής: Ο γαλαξίας ήταν σε κόψη. Είχε ένα πολύ συμπαγή πυρήνα και οι σπείρες του ήταν πολύ λεπτές. Γύρω του υπήρχε μια φωτεινή άλως η οποία εκτείνονταν πολύ γύρω από του. Επίσης πρόσεξα (αλλά μπορεί να είναι και ιδέα μου) ότι η άλως του γαλαξία μετά από ένα σημείο άνοιγε, δηλαδή αντί για ελειπτικό σχήμα είχε υπερβολικό. Έμεινα αρκετή ώρα χωρίς να δω κάποια άλλη λεπτομέρεια.

Επόμενοι στόχοι ήταν οι Μ95, Μ96 και Μ105 ή αλλιώς Μ96 group. Δεν έμεινα πολύ σε αυτούς γιατί είχα αγωνία για το Leo Triplet. H δομή των Μ65 και Μ66 εύκολα διακριτή. Ο NGC 3628 ήταν που μου άρεσε περισσότερο για τη μαύρη διαχωριστική γραμμή του. Επίσης πρόσεξα το μεγάλο του μέγεθος. Πολύ καλός στόχος. Κάπου εδώ είπαμε να κάνουμε ένα διάλλειμα με κάτι τυροπιτάκια που είχε δώσει η μητέρα μου και που τα τιμήσαμε ιδιαίτερα.

Η κόμη της Βερενίκης ήταν στο ζενιθ και με περίμενε ο NGC 4565. Με μια κίνηση βρισκόταν στο πεδίο του 24άρη pan. Παίζοντας με τις μεγενθύσεις όμως εκεί που έδωσε ρέστα ο γαλαξίας ήταν με τον 11 Nagler στις 135Χ. Έπιανε όλο το πεδίο, ο πυρήνας του πολύ εύκολα διακριτός και η διαχωριστική μαύρη γραμμή χώριζε το γαλαξίας κυριολεκτικά στη μέση. Τον χάζευα πάρα πολύ ώρα αν και η κούραση άρχιζε να με καταβάλει. Στην κόμη δεν έμεινα πολύ μιας και ήθελα να πάω στη Μεγ. Άρκτο και στον Μ101. Ο Μάνος με είχε προϊδεάσει ότι δεν ήταν και τόσο καλός ο γαλαξίας αυτός άλλα μάλλον έφταιγε ότι τις προηγούμενες φορές ήταν χαμηλά. Σημαδεύω λοιπόν κι εγώ χωρίς να περιμένω να δω κάτι αξιόλογο. Αυξάνω τη μεγένθυση και περιμένω. Μετά από λίγο ο γαλαξίας εμφανίστηκε μπροστά μου σε όλο του το μεγαλείο. Οι δεξιόστροφες σπείρες του φαινόταν ξεκάθαρα. Μάλιστα μετά από λίγη ώρα στο προσοφθάλμιο παρατήρησα σε μία σπείρα που εξέχει από τις άλλες ένα λαμπερό σημείο το οποίο μάλλον πρέπει να ήταν κάποιο σμήνος του γαλαξία (δεν βάζω το χέρι μου και στη φωτιά).

Τελευταίος στόχος ήταν ο Μ51 τον οποίο ήθελα να δω απεγνωσμένα. Ήταν στο ζενιθ, εγώ ήμουν κουρασμένος και ήταν πολύ δύσκολο να κοιτάξω από τον ερευνητή. Τελικά τον εντοπίζω. Βάζω τον 24pan και κάθομαι στην καρέκλα. Το θέαμα με συνεπήρε. Οι σπείρες του ήταν ευθιάκριτες, ο συνοδός του πολύ φωτεινός και με πλάγια όραση έβλεπα αμυδρά την σύνδεσή του με τον μεγάλο. Παρά την απίστευτη κούραση και τον πονοκέφαλο η βραδιά έκλεισε με επιτυχία και ικανοποίηση. Και οι δύο μας είχαμε σαρώσει πάνω από 50 στόχους. Σας ευχαριστούμε για την ανάγνωση και ευχόμαστε καθαρούς ουρανούς σε όλους...

 

 

 


 

 

Αστροπαρατήση στο Οροπέδιο του Στρουμπουλού στο Ηράκλειο

του Χρήστου Σωτηρόπουλου

 

Έφτασα νωρίς στο σημείο συνάντησης και συνέχισα να διαβάζω αυτό το εκπληκτικό Astronomy Hacks που είχε συζητηθεί τόσο πολύ στο Astrovox.

Χτυπάει το τηλέφωνο... έλα o PlanetMan είμαι. Δεν είχε χώρο να παρκάρω κάτω από την γέφυρα και είμαι λίγο πιο κάτω. Κοιτάζω γύρω μου. Είχε πολύ χώρο κάτω από την γέφυρα.... παύση.... που είσαι; Τελικά εγώ βρισκόμουν μια γέφυρα πιο πριν από το σημείο συνάντησης... ξανά Εθνική.

Όταν έφτασα συνάντησα τους τρεις μικρούς της παρέας... σόρρυ παιδιά αλλά ως 35άρης πλέον νομίζω ότι δικαιούμαι τον τίτλο του παππού  :cheesy:

Ο PlanteMan ήταν ο πρώτος που χαιρέτησα, χαμογελαστός και ζεστός. Ο Nick ήταν πολύ σπινταρισμένος. Τι έφερες, τι προσοφθάλμια έχεις, δεν έχω δει ποτέ από SCT... κοίταξα τα απειλητικά σύννεφα... ούτε και θα δεις όπως πάει του απαντώ. Γεια εγώ είμαι ο Manousos, με λένε Δημήτρη... εεεε και το Μανούσος που κολλάει; Το επίθετό μου, α οκ μια χαρά πάμε.

Ξεκινήσαμε για το βουνό. Εκπληκτική διαδρομή, πιάτο όλο το Ηράκλειο, η δύση του Ηλίου να έχει δώσει εκείνο το ροζ-μωβ χρώμα στον ουρανό. Στρίψαμε αριστερά στον χωματόδρομο σε μια πιο ανηφορική πορεία μέσα στα μαύρα σύννεφα... που πάμε ρε φώναξα προσπαθώντας να αποφύγω κάτι πέτρες ναααα (με το συμπάθιο) ένα μαύρο σκύλο δεμένο στην μέση του πουθενά. Φτάσαμε στο υπέροχο οροπέδιο του Στρουμπουλού με το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία με την τσιμεντένια αυλή του και τις ποτίστρες των προβάτων δίπλα. Μια χαρά τοπίο. Στο βάθος ακούγοντας βελάσματα προβάτων.

Ο ουρανός μαύρος στον Βορρά, σιγά μην κάνω πολική ευθυγράμμιση! Ο Δίας είχε βγει και το ίδιο και ο Αρκτούρος. Planetman έτριβε τα χέρια του και κοιτούσε τον ουρανό απογοητευμένος. Με το που βγήκε ο Αντάρης δεν άντεξε και έβγαλε τον Ντομπ. Τους κοιτούσα με δυσπιστία καθώς προσπαθούσαν με το φως της μέρας ακόμα να παρατηρήσουν τον Δία. Τα σύννεφα δεν κουνούσαν από τον Βορρά.

Είχε νυχτώσει όταν έπεσε το σύνθημα. Να η Κασσιόπη! Πολικός εκεί που είναι πάντα και ξεκινώ το κουβάλημα. Τα παιδιά βοήθησαν στο στήσιμο. Ξεσφίγγω τις βίδες για να ζυγίσω το τηλεσκόπιο και γλιστρά από την βάση. Ο Manousos που ήταν δίπλα το άρπαξε και σώσαμε μια καρδιακή προσβολή.

Είχε ήδη φτάσει ο milia με τον Μπάμπη που έβγαλε άλλο ένα ντομπ. Ο Νικ γυρνούσε γύρω από το SCT σαν καρχαρίας περιμένοντας να τελειώσω με τις ευθυγραμμίσεις. Η Skyscan να μην συνεργάζεται με τίποτα. Μετά από 2 three-star fail-alignment έκανα one-star. Πατάω Μ31, οφ κατά 4 μοίρες. Κεντράρω πατάω στο κομπιούτερ ότι την έχω κέντρο και μετά πήγε μια χαρά.

Είδαμε ένα κάρο στόχους, ο PlanetMan να έχει πάρει εργολαβία τον 15άρι, κι εγώ να τεστάρω τον νέο μου LVW42 στο διπλό του Περσέα και στην Ανδρομέδα. Έβαλα Ανδρομέδα συνοδό και Μ33 στο ίδιο πεδίο και εκεί δείχνει την ανωτερότητα του ο LVW που είχε τους 2 γαλαξίες στα άκρα και δεν είχε καμία αλλίωση.

Το Helix ήταν εντυπωσιακό και δεν θα το είχα δει ποτέ αν δεν ήταν ο Nick τόσο πορεμένος με τα νεφελώματα.

Γελάσαμε πολύ, μάθαμε ο ένας από τον άλλο μοιραστήκαμε εμπειρίες, εντυπώσεις, ενθουσιασμό....εξοπλισμό. Είπαμε διάφορα τροπάρια μιας που σε κάποιο σημείο έκανε τόσο κρύο που βρήκαμε καταφύγιο στο εκκλησάκι.

Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν σαφώς περισσότερο από εμένα επειδή έχω συνηθίσει στις ομαδικές παρατηρήσεις και τώρα με το σύλλογο κάνουμε ακόμα περισσότερες. Άλλο να παρατηρείς με ένα φίλο από μια ταράτσα μέσα στην φωτορύπανση και άλλο με ολόκληρη παρέα από ένα σκοτεινό μέρος.

Σαφώς να το επαναλάβουμε, ευχαρίστως να διανύσω τα 150 χιλιόμετρα (και άλλα τόσα της επιστροφής) δεκάδες φορές και να μοιραστώ με αυτά τα παιδιά και με όσους άλλους βρεθούν σε αυτή την παρέα τέτοιες εμπειρίες.

Ελπίζω επίσης να το σκεφτούν να γραφτούν στον Σύλλογο να έχουμε εκπροσώπους στο Ηράκλειο που τόσο χρειαζόμαστε και μας λείπουν και να μπορέσουμε να οργανώσουμε παρουσιάσεις, σεμινάρια και ομιλίες.

Εγώ από την πλευρά μου θέλω να ευχαριστήσω τα παιδιά που δεν είπαν μαζεύτε τα να φύγουμε με τον κολόκαιρο και που είχαν την υπομονή να περιμένουν έναν "αρχάριο τηλεσκοπιάκια" να μάθει να στήνει τηλεσκόπιο και τον Manouso για τον καφέ που αν δεν τον έπινα δεν θα μπορούσα να γυρίσω Χανιά!

 


 

 


 

 

Ροδοπου 12 Σεπτεμβριου. Το χρονικό μιας καταδικασμένης παρατήρησης

του Χρήστου Σωτηρόπουλου

 

Ο καιρός στις Βρύσες πεντακάθαρος στις 8μμ, ευτυχώς καθάρισε σκέφτηκα. Η φωνή του Αποστόλη στην άλλη άκρη της σύνδεσης ανησυχητική. Ροδοπού σύννεφα. Οι αναφορές του στις 8.20, 8.40 δεν ήταν καλύτερες. Τι κάνουμε τώρα; Στις 9 είχαμε ραντεβού να πάρουμε την Φαίδρα, το νέο μας και νεότερο μέλος της παρέας, και να ξεκινήσουμε. 8.50 καθαρίζει λίγο ο ουρανός.

Ο Δημήτρης να ψάχνει για εναλλακτικές. Πάμε και βλέπουμε. Ξεκινήσαμε για τα Ροδοπού, ένα από τα πιο απομακρυσμένα και δύσκολα μέρη αστροπαρατήρησης, με πολύ χωματόδρομο και στροφές. Στον δρόμο ο Νότος να είναι καθαρός και να υπάρχουν λίγα σύννεφα στην Δύση και μια μεγάλη μάζα νέφους στα Βόρεια.

Φτάσαμε σε ένα πυκνοσυννεφιασμένο ουρανό. Ψηφίσαμε τον Αποστόλη ως την γκαντεμοαιτία για τον καιρό και πήγαμε στο Κολυμπάρι για καφέ όπου βομβαρδίσαμε την Φαίδρα με πληροφορίες και με τα μικρά κιάλια χαζεύαμε τις Πλειάδες, τον Αλγκόλ και τον Άρη.

Μπέτερ λακ νεξτ τάιμ!


Λίστα αντικειμένων που παρατηρήσαμε:

Σύννεφα
Αλγκολ
Άρης
Σύννεφα
1 κουκουβάγια

 



Παρατήρηση στις 13/5/07 μέσα από τα Χανιά.

του Δημήτρη Νικολαΐδη

 

Μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα αποχής από τις παρατηρήσεις, λόγω καιρικών συνθηκών και ανηλειμμένων επαγγελματικών υπόχρεώσεων, αποφάσισα χτες το βράδυ να ανεβάσω το τηλεσκόπιο στην ταράτσα του σπιτιού μου για παρατήρηση. Οι καιρικές συνθήκες ήταν πολύ καλές και το seeing μέσα στην πόλη των Χανίων αποδεκτό. Μετά από μισάωρη ταλαιπωρία για την πολική ευθυγράμμιση του τηλεσκοπίου ξεκίνησα την παρατήρηση.

1ο Αντικείμενο: Κρόνος ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών λαμπύριζε ψηλά Νότια-ΝοτιοΔυτικά. Πάντα ένα από τα ομορφότερα αντικείμενα του νυκτερινού ουρανού, δεν θα μπορούσε ούτε χτες το βράδυ να αποτελέσει εξαίρεση, παρά το μειονέκτημα της χθεσινής μικρής του κλίσης που είχε σαν αποτέλεσμα τα δαχτυλίδια του να μην φαίνονται στην όψη αλλά υπό μικρή γωνία. Μια μικρή θαμπάδα και ένα ανεπαίσθητο τρέμουλο που έβλεπα στην εικόνα οφειλόταν περισσότερο στην μη ολοκληρωμένη ευθυγράμμιση των κατόπτρων μου (χρειάζεται μια διόρθωση το πρωτεύον) και στην υποβόσκουσα υγρασία που έκανε την εμφάνιση της στις 22.00 μμ.

2ο Αντικειμένo: M44 Το τηλεσκόπιο λίγο κάτω από τον Κρόνο και προς τα δυτικά στοχεύει τώρα το Μ44. Το Σμήνος της Κυψέλης που βρίσκεται στον αστερισμό του Καρκίνου είναι ένα από τα ομορφότερα αντικείμενα του ουρανού, βρίσκεται σε απόσταση 500 ε.φ και αποτελείται από μερικές εκατοντάδες άστρα.

3ο Αντικείμενο Μ51 Στροφή του τηλεσκοπίου βόρεια και στο ζενίθ να σημαδεύει τον Alkaid, το τελευταίο άστρο της ουράς της Μεγάλης Άρκτου. Κινούμαι προς τ΄ επάνω με κατεύθυνση τον αστερισμό των Θηρευτικών Κυνών και στο 1/3 της απόστασης από τον Alkaid στο finder εμφανίζεται η γνωστή εικόνα του Μ51 (Whirpool Galaxy ή οι Κανίβαλλοι). Ο Μ51 είναι ένα σπειροειδής στην όψη γαλαξίας σε απόσταση 37 εκ.ε.φ που κάτω από καλές συνθήκες παρατήρησης και με υψηλή μεγένθυση σου επιτρέπει να δεις κάποια δομή των σπειρών του. Αυτό δεν είναι εφικτό βεβαίως μέσα από την πόλη (καλά ε κάτι καινούργιο σας είπα) αλλά παρόλα αυτά διακρίνεται καθαρά το "φάγωμα" που κάνει στο μικρό συνόδό γαλαξία εξ΄ ου και η ονομασία οι κανίβαλλοι.

4ο Αντικειμένο Μ81 & Μ82 Το είχα βάλλει σκοπό χτες το βράδυ να βρώ χωρίς την βοήθεια κανενός εκλεκτού φίλου το Μ81 & Μ82. Εμπρός λοιπόν καλό μου τηλεσκόπιο, σημαδεύω στην Μεγάλη Άρκτο, πρώτα Phecda και μετά Dubhe ενώνω θεωρητικά τα δύο άστρα με μια νοητή ευθεία την οποία προεκτείνω ένα μήκος προς τον πολικό ακολουθώντας μιά ελαφριά καμπυλωμένη τροχιά. Αγωνιώδης αναζήτηση μέσα από τον finder, αρχική απογοήτευση, ξανά προσπάθεια με μεγαλύτερο χρόνο αναζήτησης στο σημείο και ξαφνικά μια θαμπάδα φάινεται στην άνω δεξιά άκρη του finder. Τα χέρια μου άρχισαν να τρέμουν, όχι από το κρύο βέβαια, φέρνω την θαμπάδα  στο κέντο του finder και εμφανίζεται και άλλη μια στην επανω αριστερή γωνία. Από την ταραχή και την αγωνία μου έχω χάσει τα "φρένα" του τηλεσκόπιου. Τέλος πάντων τα βρίσκω, σφίγγω και καρφί στο προσοφθάλμιο. ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ  Wink Wink Wink ήταν εκεί και οι δύο ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ. Ο Μ81 & Μ82 στο προσοθφάλμιο μου μετά από επίπονη αλλά απολαυστική αναζήτηση μεγάλου χρονικού διαστήματος χωρίς την καθοδήγηση κανενός. Αλλαγή προσοφθάλμιου από 15mm σε 9mm και απόλαυση της οπτικής εικόνας. Ισως να μην ήταν η καλύτερη δυνατή εικόνα (αχ φωτορύπανση τι μας κάνεις) Ο Μ81 σπειροειδής στην όψη γαλαξίας και ο Μ82 επιμήκης (ο ονομαζόμενος και πούρο) βρίσκονται σε απόσταση 12 εκ.ε.φ και είναι το διασημότερο ζευγάρι γαλαξιών που μπορεί να φανεί στο ίδιο οπτικό πεδίο ενός τηλεσκοπίου.

Αντικείμενο 5ο Λύρα Ο Βέγας λαμπύριζε ψηλα με το γαλάζιο χρώμα του και η πρόκληση/πρόσκληση δεν έμεινε ανεκμευτάλευτη. Εύκολος στόχος τον θαυμάζεις πάντα. Η Λϋρα είναι ένας μικρός αστερισμός αλλά με θαυμαστά αντικείμενα μέσα σε λίγες μοίρες του ουρανού. Έχει 3 τουλάχιστον διπλούς  καθώς και ένα πλανητικό νεφέλωμα το Μ57 ή νεφέλωμα του δαχτυλιδιού. Στο ίδιο οπτικό πεδίο με τον Βέγα βλέπουμε το διπλό μεταβλητο αστέρα δ2 και τον συνοδό του δ1, λίγο πιο κάτω το ζ1 και ζ2 (δεν κατάφερα να τους εντοπίσω χτες) και πιο χαμηλά από τον Βέγα προς τον Κύκνο τον περίφημο διπλό-διπλό που αποτελείται από από τον ε1α και τον ε2α καθώς και τους συνοδούς τους ε1β και ε2β. Μοναδικό, πανέμορφο, ανεπανάληπτο θέαμα. Ο εντοπισμός του Μ57 δεν έγινε εφικτός.

Αντικείμενο 5ο:Δίας Ο βασιλιάς των θεών είχε κάνει την εμφανισή του Νότια, ΝοτιοΑνατολικά χαμηλά στον ορίζοντα πάνω από τον Αντάρη.
Ευκαιρία για μια τελευταία ματιά, άλλωστε η ώρα είχε περάσει και το πρωινό ξύπνημα δεν είναι εύκολο. Η εικόνα του Δια δεν ήταν καλή χθες το βράδυ, ίσως η θέση του, ίσως η υγρασία που είχε αυξηθεί μαζί μ΄ένα ελαφρύ αεράκι έδιναν την εντύπωση της αναβράζουσας ατμόσφαιρας γύρω από τον δίσκο του πλανήτη. Οι πιστοί του ακόλουθοι πάντως τα φεγγάρια του Γαλιλαίου πάντα παρόντες και παρούσες τον συντροφεύουν στο μακρύ ατελείωτο ταξίδι του. Η Ιώ πάνω από τον Δία και η Ευρώπη ο Γανυμήδης και η Καλλίστω από την κάτω μεριά σε μια εντυπωσιακή ευθεία γραμμή που επιτρέψτε μου να την ονομάσω σύνοδο των 3 δορυφόρων του Δία.

Ηταν μια καλή βραδιά, παρά την απουσία των εκλεκτών φίλων, αλλά μερικές φορές χρειαζόμαστε και την μοναξιά, την σιωπή, την εντρύφηση και την μυσταγωγία που μας προσφέρει απλόχερα ο θαυμαστός κόσμος των νυκτερινών μονοπατιών του έναστρου ουρανού.
Να είστε όλοι καλά και την επόμενη φορά μαζί για παρατήρηση.

 

 


 

<<site map

Χρόνος εκτέλεσης : 0.21 δευτερόλεπτα