ΧΟΡΗΓΟΙ

Αστρονομικά θαύματα


Λένε ότι για να δει κανείς όλα τα αντικείμενα του ουρανού δεν φτάνει μια ολόκληρη ζωή. Έτσι λοιπόν οι συντάκτες του περιοδικού BBC Sky at Night μετά από πολύ συζήτηση δημιούργησαν την λίστα με τα 50 αντικείμενα που πρέπει να δει κάποιος όσο ζει. Σε μερικές περιπτώσεις θα πρέπει να ταξιδέψετε για να τα δείτε, άλλα θέλουν πολύ επιμονή και υπομονή. Στο τέλος θα βρείτε μια λίστα όλων των αντικειμένων με κουτάκια για να τσεκάρετε αυτά που έχετε ήδη δει, και να βάλετε τους στόχους σας για τα υπόλοιπα.
Και ξεκινάμε:


Στο νούμερο 50 – Κρατήρες στην Σελήνη.


Ναι, είμαι σίγουρος ότι όλοι όσοι αποκτήσατε τηλεσκόπιο το έχετε γυρίσει προς την Σελήνη τουλάχιστον μία φορά. Τώρα είναι ευκαιρία να ξανα επισκεφτείτε τον κοντινό μας γείτονα και να κοιτάξετε ξανά τα αμέτρητα χαρακτηριστικά του όπως κρατήρες, φαράγγια, θάλασσες. Κάθε βράδυ η Σελήνη δείχνει πολύ διαφορετική και μπορεί να σας κρατήσει απασχολημένους για πολύ καιρό.


Στο νούμερο 49 - Η γαλαξιακή οδός


Η φωτορύπανση των μεγάλων πόλεων εμποδίζει εκατομμύρια ανθρώπους από το να δουν μέρος του δικού μας γαλαξία. Η γαλαξιακή οδός, πλούσια σε αστέρια είναι μέρος της γειτονιάς της Γης. Παρόλο που είναι χαμηλά στην λίστα είναι ένα από τα αντικείμενα πους ε αφήνουν με ανοιχτό το στόμα όταν το δεις από σκοτεινό ουρανό.


Στο νούμερο 48 – ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός (ISS)


O ISS περιστρέφεται γύρω από την Γη 15,7 φορές την ημέρα. Καθώς περνάει μπορείτε να τον δείτε ως φωτεινό σημείο στον νυχτερινό ουρανό να κινείτε με μεγάλη ταχύτητα. Για να μπορέσετε όμως να τον δείτε θα πρέπει να είναι στην σωστή θέση την σωστή ώρα. Συμβουλευτείτε την ιστοσελίδα www.heavens-above.com ή κάντε κλικ στον σύνδεσμο «Ο Διαστημικός Σταθμός πάνω από τα Χανιά» στην κεντρική σελίδα του sfak.gr για να βρείτε τις ημερομηνίες, ώρες και συντεταγμένες του περάσματος του ISS


Στο νούμερο 47 – Το διπλό σμήνος του Περσέα


Βρίσκεται κάτω και αριστερά του αστερισμού της Κασσιόπης ένα από τα ομορφότερα σμήνη του ουρανού, το κάθε ένα σχεδόν στο μέγεθος της Πανσέληνου. Με ένα ζευγάρι κιάλια 10χ50 θα δείτε μυριάδες αστέρια να λάμπουν σε αυτό το πανέμορφο αστρικό σύνολο.


Στο νούμερο 46 – Το νεφέλωμα του Ωρίωνα.


 Στο μεγαλύτερο μέρος του αστερισμού του Ωρίωνα βρίσκεται ένα ασθενές αστρικό νέφος αερίων και σκόνης που ξετυλίγεται στο στήθος του κυνηγού. Κάτω από την ζώνη του Ωρίωνα από το μεσαίο αστέρι Alnilam τραβώντας μια ευθεία γραμμή προς τα κάτω συναντάμε το σπαθί του Ωρίωνα. Στο κέντρο του σπαθιού βρίσκεται το Μ42 μια συγκέντρωση νεφών αερίων γνωστή και ως το Μεγάλο Νεφέλωμα του Ωρίωνα. Ακόμα και από ένα μικρό τηλεσκόπιο βλέπουμε ένα γαλαζομπλε σύννεφο, ενώ ένα μεγάλο αναδεικνύει την δομή του νεφελώματος. Στο κέντρο του νεφελώματος με μεγάλη μεγέθυνση θα μπορέσετε να δείτε και το «τραπέζιο» τα αστέρια τα οποία δανείζουν το φως τους στο νεφέλωμα.


Στο νούμερο 45 – έκλαμψη Ιρίντιουμ


Οι δορυφόροι επικοινωνίας Iridium είναι μια σειρά δορυφόρων που περιστρέφονται μαζί με την Γη. Έχουν πολύ μεγάλους ηλιακούς συλλέκτες που αντανακλούν το φως του Ήλιου προς την Γη παράγοντας θεαματικές εκλάμψεις που φτάνουν σε φωτεινότητα τα -8. Επισκεφτείτε την σελίδα www.heavens-above.com για να ενημερωθείτε για το που και πότε μπορείτε να δείτε μια έκλαμψη Iridium.


Στο νούμερο 44 – Ο διπλός αστέρας Mizar


Το διπλό σύστημα Mizar και Alcor βρίσκεται στην Μεγάλη Άρκτο, στο δεύτερο αστέρι στο χερούλι του τσουκαλιού (ή ουρά της αρκούδας). Με ένα τηλεσκόπιο όμως θα ανακαλύψετε ότι ο Μίζαρ έχει άλλο ένα σύντροφο ανάγοντας το σύστημα σε τριπλό. Όποιος έχει καλή όραση μπορεί να δει το σύστημα Mizar – Alcor με τα μάτια του.


Στο νούμερο 43 – Φωτοστέφανο γύρω από τον Ήλιο (Sundogs)


Όταν υπάρχει στρώμα νεφών σε μεγάλο υψόμετρο μπορεί να παρατηρήσετε ένα φωτοστέφανο γύρω από τον Ήλιο, συνήθως 22 μοίρες σε κάθε πλευρά του Ήλιου. Προσοχή δεν κάνει να κοιτάμε τον Ήλιο απευθείας. Μπορούμε να τον καλύψουμε βάζοντας ανάμεσα του και σε εμάς ένα δέντρο ή ένα κτήριο.


Στο νούμερο 42 – Ο Αλμπιρέο


Σπάνια βλέπει κανείς χρώμα στον νυχτερινό ουρανό μέσα από ένα τηλεσκόπιο. Οι γαλαξίες και τα νεφελώματα είναι συνήθως γκρι μουτζούρες. Το διπλό όμως σύστημα του Albireo στον Κύκνο είναι εξαίρεση φέρνοντας έντονα χρώματα στο προσοφθάλμιο του τηλεσκοπίου. Ένα από τα άστρα έχει ένα έντονο μπλε χρώμα και το άλλο πορτοκαλοκίτρινο.


Στο νούμερο 41 – οι Πλειάδες


To M45 είναι ένα ανοιχτό σμήνος στον αστερισμό του Ταύρου γνωστό ως Πλειάδες. Πανέμορφο μέσα από κιάλια ή μικρό τηλεσκόπιο τα 7 ορατά με τα μάτια αστέρια κρύβουν πίσω τους δεκάδες άλλα.


Στο νούμερο 40 – Ο Κύκλος του Algol

To 1669 o αστρονόμος Geminiano Montanari πρόσεξε ότι το άστρο Algol μετέβαλε την φωτεινότητα του. Τρεις αιώνες αργότερα μπορείτε να κάνετε την ίδια παρατήρηση που έκανε ο ίδιος αυτού του διάσημου πλέον μεταβλητού αστέρα. Βρίσκεται 93 έτη φωτός μακριά και ο κύκλος του διαρκεί 2,87 μέρες. Το καλύτερο απ’ όλα είναι ότι η μεταβολή αυτή φαίνεται με γυμνό μάτι.




Στο νούμερο 39 – Το αυλάκι του Χάντλεϊ

Η επιφάνεια της Σελήνης είναι γεμάτη με μακριές διασταυρωμένες εγκοπές που λέγονται αυλάκια. Πιστεύεται ότι έχουν σχηματιστεί από την κατάρρευση τεράστιων στοών λάβας. Ένα από τα πιο γνωστά είναι το αυλάκι του Χάντλεϊ, και βρίσκεται κοντά στα γιγαντιαία Απεννίνια  Όρη που υψώνονται πάνω από υψίπεδα της Mare Imbrium. Έχει πλάτος μόλις 1,5 χιλιόμετρα αλλά το μήκος του ξεπερνάει τα 80 χιλιόμετρα. Ένα τηλεσκόπιο 6-8 ιντσών είναι αρκετό για να το δείτε, οπότε αφιερώστε λίγο χρόνο για να θαυμάστε αυτό το φιδίσιο φαράγγι.   




Στο νούμερο 38 – Ο Γαλαξίας της Ανδρομέδας

Στον σκοτεινό νυχτερινό ουρανό μπορεί κανείς να ξεχωρίσει μια θολούρα στον αστερισμό της Ανδρομέδας. Ένα ζευγάρι κιάλια ή ένα μικρό τηλεσκόπιο θα αποκαλύψει ότι αυτή η θολούρα ανήκει στον Γαλαξία της Ανδρομέδας μόλις 2,2 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά. Είναι από τους κοντινότερους στον δικό μας γαλαξίες και ένα υπέροχο αντικείμενο για να δει κανείς μέσα από ένα καλό τηλεσκόπιο.



Στο νούμερο 37 – Τα φεγγάρια του Γαλιλαίου

Τα φεγγάρια του Γαλιλαίου (πήραν το όνομα τους από τον Γαλιλαίο Γαλιλέι) είναι τα τέσσερα μεγαλύτερα φεγγάρια του Δία. Είναι εύκολο να δει κανείς τον Γανυμήδη, την Καλλιστώ, την Ιώ και την Ευρώπη με ένα μικρό τηλεσκόπιο. Μερικές φορές κάποια δεν φαίνονται επειδή βρίσκονται στην πίσω πλευρά του πλανήτη αλλά άλλες νύχτες και τα τέσσερα είναι ορατά.




Στο νούμερο 36 – Ο Ερμής στο λυκόφως

Ο κοντινότερος στον Ήλιο πλανήτη δεν απομακρύνεται ποτέ από αυτόν οπότε για να τον δείτε θα πρέπει να προσπαθήσετε λίγο πρίν την ανατολή του Ηλίου ή λίγο μετά την Δύση. Αν είστε τυχεροί θα δείτε ένα μικρό αστέρι χαμηλά στον πορτοκαλί ουρανό, ένα υπέροχο θέαμα.




Στο νούμερο 35 – Οι δακτύλιοι του Κρόνου

Δεν είναι μυστικό ότι πολλοί ξεκίνησαν την ενασχόληση τους με την Αστρονομία αφού είδαν μέσα από ένα τηλεσκόπιο τον πανέμορφο Κρόνο με τους δακτυλίους του. Το μόνο που χρειάζεστε είναι ένα μικρό 3-4 ιντσών τηλεσκόπιο.





Νούμερο 34 – Ο ίσιος τοίχος της Σελήνης

Την 8η μέρα του κύκλου φάσεων της Σελήνης ένα χαρακτηριστικό ξεχωρίζει στην σεληνιακή επιφάνεια. Είναι το Rupes Recta, γνωστό και ως ίσιος τοίχος. Δεν είναι κανονικό ςτοίχος φυσικά αλλά ένα τεράστιο ρήγμα στον φλοιό της Σελήνης. Οι πλευρές του τοίχους δεν είναι κάθετες αλλά έχουν κλήση 20 μοίρες περίπου και σχηματίστηκε όταν το έδαφος αριστερά του τοίχους πιέστηκε προς τα επάνω. Έχει ύψος 300 μέτρων και μήκος 100 χιλιόμετρα και φαίνεται καθαρά ακόμα και μέσα από ένα μικρό τηλεσκόπιο.




Νούμερο 33 – Λεοντίδες διάττοντες αστέρες

Όταν η Γη περνάει μέσα από την τροχιά και τα σκουπίδια που άφησε πίσω του ο κομήτης 55P/ Temple-Tuttle έχουμε βροχή διαττόντων αστέρων. Το μέγιστο είναι στις 17 Νοεμβρίου, οπότε βρείτε ένα σκοτεινό σημείο, ντυθείτε ζεστά και προσκαλέστε τους φίλους σας να δουν τα πεφταστέρια μαζί σας. Όσο περισσότερα μάτια τόσο το καλύτερο.



Νούμερο 32 – Ηλιακές κηλίδες

Ο Ήλιος είναι ένα πολύ δυναμικό μέρος με πάρα πολλά ασυνήθιστα γεγονότα. Οι ηλιακές κηλίδες έχουν να κάνουν σχέση με το μαγνητικό πεδίο του Ήλιου που σπάει επιβραδύνοντας την ροή θερμότητας από το εσωτερικό. Αυτό δημιουργεί πιο ψυχρά σημεία που βλέπουμε ως σκουρότερα στίγματα.




Νούμερο 31 – Ένα νεκρό ηφαίστειο στην Σελήνη

Στην ανατολική πλευρά της Oceanus Procellarum βρίσκεται ένα υπέροχο παράδειγμα ενός νεκρού σεληνιακού ηφαιστείου. Ο θόλος του βρίσκεται ανάμεσα σε δύο μικρούς κρατήρες τους Milichius και Milichius A, οι οποίοι με την σειρά τους βρίσκονται ανάμεσα στους κρατήρες Κοπέρνικος και Κέπλερ. Εντοπίζεται εύκολα από ένα 8-ιντσο τηλεσκόπιο μετά το τελευταίο τέταρτο της Σελήνης.



Συνεχίζεται...


<<site map
Χρόνος εκτέλεσης : 0.057 δευτερόλεπτα